Radio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat lubartowski -> Gmina Michów

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Kock miasto Lubartów g. miejska Ostrów Lubelski miasto Jieziorzany Kock Ostrówek Niedźwiada Ostrów Lubelski Uścimów Firlej Michów Abramów Kamionka Lubartów Serniki

Województwo Lubelskie - Powiat lubartowski - Gmina Michów

Gmina Michów

Dane podstawowe


Gmina Michów to gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie lubelskim.


Władze samorządowe

Urząd Gminy w Michowie
Rynek I/16
tel. 0 81 856 60 01


Wójt gminy
mgr inż. Jankowski Janusz

Zastępca wójta
 mgr Artur Karpiński


Sekretarz
mgr inż. Wróbel-Zdunek Krystyna


Skarbnik
Wiak Danuta


Przejdź w górę strony

Infrastruktura

Infrastruktura techniczna umożliwia funkcjonowanie wszystkich dziedzin gospodarki gminnej. Poziom infrastruktury mierzony różnymi wskaźnikami jest jednym z najważniejszych wyznaczników poziomu rozwoju gminy.

Na terenie gminy Michów istnieje 321 km dróg. W tym 225 km stanowią drogi o nawierzchni utwardzonej, a 66 km drogi o nawierzchni bitumicznej.

Do podstawowego układu dróg w gminie Michów należą:

2. Gazyfikacja

Potrzeba gazyfikacji gminy wynika z dwu podstawowych przesłanek: ekologicznej i gospodarczej. Obszar gminy jest terenem o bardzo małym skażeniu. Powszechne wykorzystanie gazu ziemnego pozwoli jeszcze zmniejszyć emisję gazów i pyłów szkodliwych do atmosfery. Ma to znaczenie dla ośrodków i gospodarstw świadczących swoje usługi w zakresie agroturystyki. Na terenie gminy gaz został doprowadzony do osady Michów. Sieć gazowa ma długość 9,8km a przyłącza to 3,7km. Pozostali mieszkańcy gminy korzystają z gazu w butlach. Program gazyfikacji województwa lubelskiego obejmuje gminę Michów. Realizacja tej inwestycji będzie następowała sukcesywnie po uzyskaniu na ten cel funduszy.

3. Telekomunikacja

Teren gminy obsługiwany jest przez 3 centrale automatyczne, które zabezpieczają wszystkie potrzeby mieszkańców. Wybudowane zostały również stacje przekaźnikowe telefonii komórkowej, które pozwalają na korzystanie z tej formy komunikowania się.

4. Energia elektryczna

Energia elektryczna stanowi podstawowe źródło energetyczne. Na terenie gminy wszystkie zakłady, instytucje i gospodarstwa rolne i domowe są zelektryfikowane. Zapotrzebowanie na ten nosnik energii jest w pełni pokryte.

5. Gospodarka wodna

Gmina posiada 73 km głównej sieci wodociągowej. Woda doprowadzona jest do 1060 gospodarstw domowych. Stanowi to 85% wszystkich gospodarstw. Pozostały tylko 4 wsie, które nie posiadają wodociągu. Zakończenie tego zamierzenia przewiduje się do 2006 roku.

6. Gospodarka ściekowa

Gmina posiada oczyszczalnię ścieków, z której korzysta Spółdzielnia Mleczarska i część mieszkańców Michowa. Dla właściwego wykorzystania istniejącej oczyszczalni rozpoczęta jest budowa sieci kanalizacyjnej dla Michowa i sąsiadujących z Michowem wsi. Inwestycja ta przewidziana jest w latach 2003-2010.

7. Wysypiska

Wybudowane wysypisko śmieci o powierzchni 0,75 ha i pojemności 4125m3 przyjmuje odpady komunalne przywożone z terenu całej gminy.

Przejdź w górę strony

Gospodarka

W Strukturze Ziemi użytki rolne stanowią 75% całej powierzchni z czego grunty orne zajmujące 56% powierzchni gminy. Łąki stanowią 14,59% , pastwiska 4,2%, sady 0,3% powierzchni. Najwięcej gruntów ornych występuje w południowo-zachodniej i centralnej części gminy. Są tu najlepsze gleby. Łąki i pastwiska występują przeważnie w części wschodniej i północnej i związane są z doliną Wieprza i rzeką Mininą.
Rolnictwo gminy charakteryzuje się dużymi nakładami pracy. Udział ludności rolniczej jest wciąż bardzo wysoki i wynosi 72,23% ogółu zatrudnionych. Na 100 ha użytków rolnych przypada 63 osoby zamieszkujące gospodarstwa rolne. Elementami środowiska przyrodniczego, które decyduje o możliwościach rozwoju rolnictwa gminy są gleby, klimat, warunki wodne oraz rzeźba terenu. Warunki klimatyczne sprzyjają gospodarce rolnej o czym świadczy długość okresu wegetacji (217 dni). Ważnym czynnikiem umożliwiającym rozwój rolnictwa są warunki wodne występujące w profilu glebowym. Regulacja stosunków wodnych gleb obejmuje blisko 28% użytków rolnych.
Rolnictwo jest główną gałęzią gospodarki decydującą o poziomie rozwoju gminy i standardzie życia mieszkańców. Wiodącą formą władania ziemią jest sektor prywatny, w rękach którego znajduje się 83,9% ziemi.
Przeciętna powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie wynosi 4,1 ha. W strukturze gospodarstw przeważają małe gospodarstwa o powierzchni do 5 ha -69,3% do 10ha - 25%, do 15ha - 4,7% a powyżej 20 ha - 1% gospodarstw.

Struktura własności ziemi przedstawia się następująco:


Produkcja roślinna

W gminie dominują gleby słabe. Rolnicza przydatność ich do uprawy roślin jest niska. Gleby zaliczane do kompleksy żytniego bardzo dobrego i dobrego zajmują 43,7%. W kompleksie żytnim słabym i żytnio-łubinowym jest 44,5%. Pozostałe gleby występują w kompleksie zbożo-pastewnym i zbożowo-pastewnym słabym (9,9%) Zaledwie 1% gleb jest w kompleksie pszennym dobrym i wadliwym. Bonitacyjnie gleby klasy Vi VI zajmują 42,7 %, klasy IV - 40,5%, a klasy II - 16,8%.

W gospodarce gminy ważną rolę odgrywa produkcja roślinna. Z uwagi na gleby lekkie uprawiane są głównie zboża, które zajmują 80,6% gruntów ornych, ziemniaki -10,7%, rośliny pastewne (okopowe i motylkowe) - 6,6%, rośliny przemysłowe (tytoń, zioła) -0,3% zaś warzywa i truskawki 1,4%.

Ze zbóż największą powierzchnię zajmują żyto i owies 55% gruntów ornych, mieszanki zbożowe 10,4%, pszenica, jęczmień, i pszenżyto - 11,6 %

Średnie plony zbóż jakie rolnicy uzyskują to: żyto około 20q/ha, owies ok. 23-25q/ha, jęczmień - 25-28q/ha, pszenicy 26-30q/ha. Plony ziemniaków wynoszą 120-220q/ha.

Produkcja zwierzęca

Kierunkami produkcji zwierzęcej na terenie gminy jest chów bydła i trzody chlewnej. Decyduje o tym posiadana baza paszowa a zwłaszcza użytki zielone zajmujące 21% powierzchni oraz uprawa zbóż i ziemniaków.
Obsada zwierząt na 100 ha użytków rolnych kształtuje się następująco:

Małe gospodarstwa używają koni jako siły pociągowej, których pogłowie w gminie utrzymuje się na poziomie 550 szt.


PRZEMYSŁ

Na terenie gminy funkcjonuje około 192 podmioty gospodarcze. W większości są to małe firmy rodzinne zatrudniające do 5 pracowników. Prowadzona działalność gospodarcza to:

Małe prywatne firmy dzięki swojej elastyczności odgrywają dominującą rolę w gospodarce gminy. Swoją działalność koncentrują przede wszystkim na handlu, produkcji i usługach. Lokalizacja usług dla mieszkańców jest zróżnicowana. W większości wsi występują sklepy, punkty sprzedaży drobno detalicznej. Placówki usługowe natomiast, takie jak apteka, ośrodek zdrowia, sklepy wielobranżowe zlokalizowane są głównie w Michowie. W ośrodku gminnym zlokalizowane są również usługi administracji publicznej (Urząd Gminy, Policja) oraz administracji gospodarczej (Bank Spółdzielczy, Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska"), straż pożarna. Brak natomiast usługowych zakładów szewskich i krawieckich, naprawy sprzętu AGD, punktów skupu zbóż i ziemniaków oraz przetwórstwa warzyw.

Z surowców mineralnych wydobywane są głównie piaski, żwiry i gliny oraz organiczne - torfy. Eksploatacja piasków obejmuje powierzchnię 17-60 ha i jest prowadzona do poziomu wody gruntowej 2,5-5m. Rzadziej w gminie eksploatuje się żwir i glinę. Złoża torfu występują na powierzchni 771ha z miąższnością pokładów: 05m -2,8m. Łącznie zasoby tego surowca określa się na około 13 mln m3. Znajdują się w okolicy Gawłówki i Chudowoli.

Walorem gminy mogą się stać bogate złoża surowców ilastych do produkcji ceramiki budowlanej zlokalizowane na zachód od Rawy w okolicach Chudowoli.

 

Przejdź w górę strony

Kultura i rozrywka

Gminna Biblioteka Publiczna w Michowie pełni funkcje ośrodka kultury w gminie.
Biblioteka powstała w 1948 roku. Założycielką jej była kierownik Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Lubartowie - Wiktoria Zięba.

          

Część księgozbioru została zakupiona z kredytu Planu Inwestycyjnego na 1949 rok, a część otrzymana nieodpłatnie od Ministerstwa Oświaty. Początkowo księgozbiór liczył 650 książek, Biblioteka czynna była trzy razy w tygodniu. Pierwszym jej pracownikiem była Zofia Czajka, a następnie od 1952 roku przez 38 lat kierowała biblioteką Janina Dąbrowska-Wójcik.
Wraz z upływem czasu w bibliotece przybywało książek i czytelników. Powstawały liczne punkty biblioteczne. Początkowo Biblioteka mieściła się w budynkach prywatnych, ciasnych nieprzystosowanych do potrzeb czytelników. W latach 1989-1992 mieściła się w pomieszczeniu GS-u, skąd została przeniesiona do budynku Straży Pożarnej w Michowie, gdzie nadal prowadzi działalność.

Brak czytelni zastępuje zorganizowany kącik czytelniczy, gdzie można korzystać z księgozbioru bibliotecznego i prasy. Księgozbiór liczy ponad 25000 woluminów i każdego roku wzbogaca się o nowe książki. Biblioteka ma około 1100 czytelników. Którzy rocznie wypożyczają około 24000 książek. Biblioteka prowadzi działalność kulturalną i oświatową - organizowane są imprezy środowiskowe takie jak konkursy i spotkania literackie, wystawy. Dla dzieci wyjazdy do kina, teatru, na imprezy artystyczne, pokazy.
Biblioteka czynna jest codziennie w godz. 9.00 - 17.00

W 1995 r powstało Towarzystwo Przyjaciół Michowa, które w swojej działalności prowadzi odczyty, szkolenia, inicjuje i wspiera działalność ekologiczną, informatyczną, historyczną i kulturalną gminy. Wydaje też lokalne czasopismo: "Głos Michowa" i "Wiadomości znad Rudy". Szczupłe fundusze nie pozwalają na cykliczne ich wydawanie, więc częstotliwość jest ograniczona.

Z inicjatywy kobiet wsi Trzciniec w 1990r powstał Ludowy Zespól Śpiewaczy "Jarzębinki" -założycielką jest Stefania Banucha. Zespół bierze udział w uroczystościach gminnych i reprezentuje gminę na imprezach powiatowych i wojewódzkich.

 

Przejdź w górę strony

Sport

Od 1998 r w gminie działa Ludowy Klub Sportowy, który upowszechnia sport i turystykę w gminie. Zrzesza 110 członków. W GLKS działą 6 sekcji sportowych: trzy sekcje piłki nożnej, piłka siatkowa, tenis stołowy, lekkoatletyka i sekcja turystyczna. Drużyny piłki nożnej uczestniczą w stałym systemie rozgrywek w klasie "B".

Drużyna piłki siatkowej bierze udział w rozgrywkach ligi wojewódzkiej LZS. Klub organizuje też masowe imprezy dla mieszkańców takie jak: indywidualne i drużynowe mistrzostwa gminy w tenisie stołowym, biegach przełajowych, turnieje piłki nożnej i siatkowej, współuczestniczy w organizacji festynów rekreacyjnych. Młodzież zrzeszona w sekcji turystycznej od kilku lat bierze udział w Ogólnopolskim Zlocie Turystów Wsi na Lubelszczyźnie. Od 2000 r zdobywa znaczące miejsca dla powiatu i dla gminy.

Przejdź w górę strony

Atrakcje przyrodnicze

Tereny gminy położone są w zlewni rzeki Wieprz, której dopływem jest rzeka Minina. Elementem krajobrazu podnoszącym jego walory są zbiorniki wód stojących: liczne starorzecza w dolinie Wieprza, torfianki, zespól stawów "Lipniak", oraz duża ilość niewielkich stawów prywatnych. Walory przyrodniczo-krajobrazowe doliny Wieprza i obszarów z nim związanych były podstawą do utworzenia na tym terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pradolina Wieprza". W granicach administracyjnych gminy Michów znajduje się jego wschodni fragment o powierzchni 4030 ha.

Najcenniejszym przyrodniczo obszarem wchodzącym w skład OCK "Pradolina Wieprza" na terenie gminy jest użytek ekologiczny Zespół Stawów "Lipniak" o powierzchni 122 ha zarządzany przez Gospodarstwo rybacki Samoklęski. W bezpośrednim sąsiedztwie stawu znajduje się największy kompleks leśny o najbardziej zróżnicowanym siedlisku w skali gminy.

Lasy zajmują 18,5% ogółu powierzchni gminy (2507 ha). Charakteryzują się różnorodnością siedliskową i stanowią istotny element systemu ekologicznego powiatu. Około 41% powierzchni lasów należy do Skarbu Państwa, a 1405 ha (59%) znajduje się w rękach prywatnych. Największe kompleksy leśne zachowały się w miejscowościach Lipniak, Giżyce, Michów. Przeważającym gatunkiem w lasach jest sosna. Wiek drzewostanów określa się na około 50 lat.

Na terenie gminy Michów stwierdzono występowanie 20 gatunków rzadkich i chronionych gatunków roślin.

1. Gatunki roślin chronionych objętych ochroną całkowitą:

 

2. Gatunki roślin chronionych objętych ochroną częściową:

 

Obszar Chronionego Krajobrazu "Pradolina Wieprza".

Obszar Chronionego Krajobrazu "Pradolina Wieprza" jest największym chronionym obszarem województwa lubelskiego. Zajmuje on powierzchnię 33159 ha. W granicach administracyjnych gminy Michów znajduje się jego wschodni fragment o powierzchni 4030 ha. Stanowi to 29,7% ogólnej powierzchni gminy . Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje południową część rozległej doliny Wieprza pomiędzy wsiami Węgielce i Krupy z fragmentami wysoczyzny morenowej oraz obszar doliny Mininy wraz z zespołem stawów "Lipniak" z sąsiednim kompleksem leśnym. Przez teren gminy Michów przebiega południowo-zachodni odcinek granicy OCK "Pradolina Wieprza". Podczas inwentaryzacji środowiska przyrodniczego pradoliny Wieprza odkryto występowanie na tym obszarze wyjątkowo cennych gatunków zwierząt i roślin. Fakt ten może być podstawą do rozszerzenia zakresu Obszaru Chronionego Krajobrazu poprzez utworzenie parku krajobrazowego.

Pomniki przyrody objęte ochroną:

Stawy "Lipniak".

Stawy "Lipniak" wraz z otaczającym je od wschodu kompleksem leśnym to jedno z nielicznych miejsc lęgowych czapli siwej w województwie lubelskim. Na stawach znajduje się stanowisko kilku rzadkich gatunków ptaków wodnych jak: perkoz dwuczuby, rdzwoszyi i perkozek, krakwa, łabędź niemy, błotniak stawowy oraz kilku gatunków płazów i gadów. W lasach gnieżdżą się tak cenne gatunki jak: puchacz, pustułka, jastrząb, dzięcioł czarny i bocian czarny.


Przejdź w górę strony

Historia

HISTORIA MICHOWA
Dzieje Michowa nie są dokładnie znane. Ze źródeł historycznych wynika, że w XV wieku Michów był osadą a w XVI w stał się własnością Michowskich. Jeden z nich Wojciech ożeniony z Krystyną Kochanowską, córką poety nadał Michowowi prawa miejskie. Pierwsi właściciele ufundowali miastu w 1616 kościół drewniany i szkółkę przy kościele oraz szpital. Jednak miasteczko pozbawione warunków rozwojowych, położone z dala od szlaków komunikacyjnych powoli zatracało swój miejski charakter.
Po śmierci ostatniego z Michowskich Franciszka Michowskiego w 1732r dziedziczką Michowa została Ewa Szaniawska, kasztelanka lubelska, która następnie w roku 1747 przekazała Michów jezuitom lubelskim. W tym samym roku jezuici uzyskali od króla Augusta III Sasa nowy przywilej miejski na prawie magdeburskim z 5 jarmarkami w roku. Miasto otrzymało herb "Topór w wieńcu" gdyż patronem Michowa był św. Józef z zawodu cieśla. W 1773r nastąpiła kasata zakonu jezuitów, a dobra zakonne przypadły Rzeczpospolitej, które później oddano w dzierżawę księżnej Annie z Sapiehów Jabłonowskiej, dziedziczce Kocka, która wkrótce odsprzedaje go Ignacemu Potockiemu Marszałkowi Wielkiego Księstwa Litewskiego, dziedzicowi Kurowa.
W 1803 r Michów został nabyty przez Jana i Annę Korwin-Piotrowskich a następnie w 1869 roku został odsprzedany Żelkowskim by jako wiano przeszedł w ręce rodziny Kiełczewskich, ta ostatecznie dokonuje parcelacji majątku "Rudzienko", a Michów przechodzi w ręce żydowskie, ci natomiast rozprzedali ziemię okolicznym gospodarzom.
W XIX w zaznacza się pewien okres rozwoju tego miasteczka o czym świadczy wzrost liczby ludności. W 1810 w Michów liczył 680 mieszkańców. W 1865 liczba ich wzrosła do 1861 a w 1886 r było już 3144 mieszkańców.
Rozwój miasta miał związek nie tyle z rolnictwem, co z przemysłem garbarskim. Garbarnia michowska w 1879 r wyprawała skóry na sumę 10 tys. rubli.
Do roku 1864 Michów miał swój magistrat i burmistrza, ale rząd rosyjski zabrał mu prawa miejskie i jako osadę włączył do gminy Chudowola. Mieszkańcy Michowa do XIX wieku prowadzili wieśniaczy tryb życia. Mężczyźni nosili brązowe sukmany, które wyrabiano z owczej wełny, czarne barankowe czapki, białe lniane spodnie i koszule, a w lecie słomkowe kapelusze. Ubiór kobiet był koloru granatowego bogato fałdowany. Na głowie kobiety nosiły chustkę w kształcie czepca, a panny zawiązywały chustki pod brodą. Wszystkie ubiory były własnej domowej roboty.
Poza Michowem na początku XVI w. prawa miejskie uzyskała Rawa, która utraciła je w 1820 r. Obecnie wieś znajduje się w granicach gminy Michów.
W Polsce międzywojennej rozwinął się przemysł i rzemiosło. W 1921 r. Michów liczył 3068 mieszkańców, a po wojnie w 1949, 1900 osób. W 1929 roku Michów posiadał kościół murowany, 7-klasową szkołę powszechna, Urząd Gminy, Posterunek Policji, Urząd Pocztowo-telekomunikacyjny i aptekę. Z zakładów przemysłowych dwa młyny wodne, dwa wiatraki, sześć olejarni, jedną mydlarnię i dwie garbarnie. Michów posiadał też place i ulice
Po II wojnie w latach 1958-67 wybudowano Liceum Ogólnokształcące i mleczarnię, Ośrodek Zdrowia, nową aptekę, powstały budynki GS, Spółdzielni Kółek Rolniczych.


Przejdź w górę strony

Zabytki

Gmina nie posiada najwyższej klasy zabytków, ani też zabytków znaczących w skali regionu, jednak jest kilka obiektów o walorach zabytkowych godnych uwagi.
Wśród zabytków Michowa i okolicy na uwagę szczególną zasługują:
1. Układ urbanistyczny Michowa - I poł. XVI w
2. Zespół Kościoła Par. P.W. Wniebowzięcia NMP w Michowie:
*kościół mur. 1878 arch. Walerian Pliszczyński, (restaurowany w 1973 i 1989-1991
*brama-dzwonnica mur. 1905 remontowana 1994 r,
*ogrodzenie mur. koniec XIX w. remont 1992 r.
*plebania od 1920 wikarówka, obecnie nie użytkowana ul. Partyzancka nr 3 mur. 1914, remont 1976
*nowa plebania mur. ok 1920, remont 1973
3. Kaplica grobowa Korwin-Piotrowskich na cmentarzu grzebalnym w Michowie ok. 1859r
4. Kapliczka św. Onufrego mur. I poł. XIX w
5. Lamus dworski, obecnie magazyn wł. GS drewniany początek XIX w, spalony w 1944 remont
6. Zespół Kościoła P.W. św. Mikołaja w Rudnie:
*kościół mur. 1781-1785, (remont 1892, 1930, 1955, 1975)
*dzwonnica mur. koniec XIX w
*brama-dzwonnica mur. z poł. XIX w
*ogrodzenie z kapliczkami mur. I poł. XIX w
*plebania mur. 1910 r.
7. Wiatrak "Koźlak" we wsi Rudzienko obecnie nie użytkowany wl. Henryk Zamojski, drewniany ok. 1925 r - rzadki na Lubelszczyźnie
8. W miejscowości Giżyce występują ślady zamczyska średniowiecznego.
9. We wsi Wypniska znajduje się mogiła Partyzantów BCh z drugiej wojny światowej oraz we wsi wólka Michowska mogiła z II wojny światowej.
10. W Rudnie na cmentarzu zachowały się dwie mogiły z okresu powstania styczniowego.


Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

UNIQA
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Regulamin © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 35