masterhost.plMK DEKORRadio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat lubartowski -> Gmina Ostrów Lubelski

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Kock miasto Lubartów g. miejska Ostrów Lubelski miasto Jieziorzany Kock Ostrówek Niedźwiada Ostrów Lubelski Uścimów Firlej Michów Abramów Kamionka Lubartów Serniki

Województwo Lubelskie - Powiat lubartowski - Gmina Ostrów Lubelski

Gmina Ostrów Lubelski

Dane podstawowe

Gmina Ostrów Lubelski to gmina miejsko-wiejska w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie lubelskim.
Siedziba gminy to Ostrów Lubelski.
Według danych z 30 czerwca 20042, gminę zamieszkiwało 5649 osób.
Gmina Ostrów Lubelski jest najmniej ludną i najrzadziej zaludnioną gminą miejsko-wiejską województwa lubelskiego.

Struktura powierzchni
Według danych z roku 20026, gmina Ostrów Lubelski ma obszar 121,7 km², w tym:

  • użytki rolne: 68%
  • użytki leśne: 18%

Gmina stanowi 9,43% powierzchni powiatu.

Demografia
Dane z 30 czerwca 2004:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni

jednostka

osób

 %

osób

 %

osób

 %

populacja

5649

100

2842

50,3

2807

49,7

gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)

46,4

23,4

23,1


Władze samorządowe

Urząd Miejski w Ostrowie Lubelskim
ul. Partyzantów 1
21-110 Ostrów Lubelski
tel. (081) 852 00 03
fax: (081) 852 06 42

Przejdź w górę strony

Infrastruktura

Zaopatrzenie w wodę
Obecnie miasto zaopatrywane jest w wodę z ogólno miejskiego ujęcia wody i stacji wodociągowej zlokalizowanego we wschodniej części miasta. Studnie i stacja wodociągowa znajdują się na terenie wygrodzonym z zachowaniem strefy ochrony bezpośredniej. Miejskie ujęcie wody zasila 13,7 km sieci wodociągowej na terenie miasta, łącznie ze wsią Bójki (2,6 km).
Oprócz tego ujęcia na terenie gminy Ostrów Lubelski istnieją 4 wiejskie wodociągi grupowe zasilane z ujęć wód podziemnych. Średni wskaźnik dla gminy wynosi 94% gospodarstw domowych korzystających z sieci wodociągowych. Obecnie ułożonych jest 91,9 km sieci wodociągowej (bez przyłączy).
Wodociągi te zasilane są przez następujące ujęcia wody: Jamy, Kolechowice, Kaznów, Rozkopaczew.
Wodociąg Jamy, do którego są podłączone tereny zabudowy zagrodowej wsi: Jamy, Babianka i PG Ryb. Babianka, zasilany z istniejącego ujęcia we wsi Jamy o zatwierdzonych zasobach w kat.'T3" Q = 48,0 m3/h (dwie studnie) i wydajności 60 m3/d; długość wodociągu 1,8 km, obecne zużycie wody około 30 m3/d.
Wodociąg Kaznów o zasięgu: wieś Kaznów, Kolonia Kaznów zasilany z istniejącego ujęcia we wsi Kaznów o wydajności 157 m3/d; długość wodociągu 8,9 km.
Wodociąg Kolechowice o zasięgu: Kolechowice I, Kolechowice II, Kolonia Kolechowice, Kolechowice - Folwark zasilany jest z istniejącego ujęcia Kolechowice o zatwierdzonych zasobach w kat. "B" Q = 48 m3/h i wydajności 316 m3/d; długość sieci 22,3 km.
Wodociąg Rozkopaczew I. Rozkopaczew II, Wólka Kijańska Stara, Rudka Kijańska, Kol. Żuraw, Koi. Krasne, Serbia, Kol. Gręzłów zasilany jest z istniejącego ujęcia we wsi Rozkopaczew I, połączony w jeden układ z wodociągiem Kolechowice; woda z ujęcia o wydajności 100 m3/h (dwie studnie) przy docelowym zapotrzebowaniu Q śr.d = 523,3 m3/d, długość sieci 46,0 km.
Pozostałe zabudowania na terenach rolnych - siedliska rozproszone i kolonijne zaopatrywane są w wodę indywidualnie.
Średniodobowe zużycie wody w wodociągach wiejskich jest znacznie poniżej możliwości ich wydajności. Jakość wody z poszczególnych ujęć, za wyjątkiem Rozkopaczewa odpowiada warunkom dla wody do picia i na potrzeby gospodarcze. Woda z wodociągu w Rozkopaczewie dopuszczona jest warunkowo z powodu zawartości nadmiernych ilości soli amonowych pochodzenia mineralnego.
Odprowadzenie ścieków sanitarnych i deszczowych
Miasto Ostrów Lubelski posiada własną oczyszczalnię ścieków oraz wybudowaną część głównego układu sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i ciśnieniowej.
W/w oczyszczalnia znajduje się w północnej części miasta przy drodze Ostrów -Bójki. Podstawowym obiektem tej oczyszczalni mechaniczno-biologicznej jest jeden kontener „Bioblok St. W - 400". Przepustowość nominalna oczyszczalni wynosi Q śr.d = 400 m3/d, zaś maksymalna Q d.max = 520 m3/d przy wyliczonych potrzebach na okres kierunkowy Q dśr.=630 m3/d
Q d max = 961 m3/d (pozwolenie wodno-prawne z 29.10.1992 r.)
Wykonany wyżej obiekt stanowi I etap realizacji inwestycji. Wody pościekowe odprowadzane są do rowu otwartego i dalej do rzeki Tyśmienicy odprowadzającej swoje wody do rzeki Wieprz. Rzeka Tyśmienica zaliczana jest do I klasy czystości na całej swojej długości, lecz klasa ta jest przekraczana i wody rzeki utrzymują się III klasie czystości.. W chwili obecnej moc przerobowa oczyszczalni wykorzystana jest w 15% (60 m3/d). Opracowana w 1999 roku "Ocena oddziaływania na środowisko oczyszczalni ścieków w Ostrowie Lubelskim" wykazuje, że oddziaływanie oczyszczalni mieści się zgodnie z przepisami w granicach parceli, natomiast zasięg wpływów zapachowych, które mogłyby być uciążliwe dla planowanych działek rekreacyjnych wynosi 35 m w kierunku południowym.
Sieć kanalizacyjna istnieje tylko w mieście Ostrowie Lubelskim. Na pozostałym obszarze gminy gospodarka ściekowa jest nieuporządkowana. Ścieki odprowadzane są do szamb i zbiorników bezodpływowych, lub bezpośrednio do gruntów. U większości użytkowników szamba nie są szczelne. Ścieki deszczowe nie posiadają zorganizowanego systemu odprowadzania zarówno w mieście jak i na terenie gminy. Wody opadowe odprowadzane są do rowów lub naturalnych cieków powierzchniowych.
W dniu 20.11.2005 roku na terenie oczyszczalni ścieków dokonano uroczystego otwarcia Stacji Odwadniania Osadów Ściekowych. Inwestorem zadania była Gmina Ostrów Lubelski a wykonawcą robót miejscowy Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W stacji pracują urządzenia typu „DRAIMAD” produkcji firmy „EKO FINN” sp. z o.o. z Gdańska. Stacja jest inwestycją proekologiczną, pozwalającą na zagospodarowanie osadów ściekowych zgodnie z ustawą o ochronie środowiska.
Zaopatrzenie w ciepło
Miasto nie posiada ogólnomiejskiego systemu zaopatrzenia w ciepło. Dla potrzeb mieszkańców i obiektów zakładów obecnie eksploatowanych funkcjonują kotłownie lokalne opalane węglem, koksem lub olejem opałowym, zarówno w mieście jak i w gminie.
W bilansie mocy źródeł ciepła w mieście Ostrów Lubelski: kotłownie węglowe posiadają moc równą około 2,5 MW, olejowe 40 kW. Na terenie miasta występuje znikoma sieć ciepłownicza zlokalizowana w rejonie istniejących kotłowni lokalnych.

Gospodarka odpadami
Miasto i gmina posiada zorganizowany system usuwania i składowania odpadów Komunalnych.   Centralne  wysypisko odpadów  znajduje   się  w granicach   miasta Ostrowa w rejonie wsi Kolonia Kolechowice i Folwark na terenie wyeksploatowanej kopalni pospółki na : „Górze Kropówka".
Całkowita powierzchnia terenu i etapu wynosi 2,75 ha, głębokość 4,8 m, a pojemność eksploatacyjna 19 800 m3. Wysypisko eksploatowane jest od 1993 roku i dotychczas nie wykorzystany został całkowicie etap I - wg założeń projektowych. Przewidywana chłonność wysypiska dla i etapu wynosi jeszcze max 5 lat. Omawiany teren graniczy od strony zachodniej z drugim wyrobiskiem kopalnianym, przewidywanym na wysypisko w etapie II realizacji. Dotychczas nie wprowadzono systemu segregacji odpadów.
Zaopatrzeniem w wodę, odprowadzaniem ścieków i gospodarką odpadami zarządza Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Ostrowie Lubelskim.

Szlaki i linie komunikacyjne mające znaczenie dla funkcjonowania miasta i gminy to:
Drogi wojewódzkie:
Nr 821 – Ostrów Lubelski – Kaznów – Lubartów
Nr 813 – Parczew – Jamy – Ostrów Lubelski – Kolechowice Folwark­ – Rozkopaczew – Łęczna.
Ogólna długość dróg wojewódzkich w granicach gminy wynosi  25 km. Drogi te na całej długości posiadają nawierzchnię bitumiczną.

Drogi powiatowe:
Nr 22353 – Ostrów Lubelski – Jedlanka – Białka
Nr 22354 – Ostrów Lubelski – Głębokie – Uścimów
Nr 22372 – Kaznów – Wólka Zabłocka – Łucka
Nr 22373 – Kolechowice Folwark – Kolechowice Kolonia – Brzostówka
Nr 22376 – Rozkopaczew – Wólka Stara – Brzostówka
Sieć dróg w gminie wynosi 73 km, w tym utwardzonych o nawierzchni bitumicznej - 15 km.

Przejdź w górę strony

Gospodarka

Na obszarze miasta i gminy Ostrów Lubelski funkcjonuje (według stanu na 15 marca 2004 roku) 186 podmiotów gospodarczych. Większość z nich - 114 -zlokalizowanych jest w mieście, natomiast pozostałe 72 - na terenach wiejskich.
Porównanie struktury gałęziowej przedsiębiorczości w mieście i gminie wskazuje, że miasto skupia w większym stopniu instytucje o charakterze związanym z obsługą mieszkańców, natomiast w gminie - z produkcją rolną. Generalnie jednak należy stwierdzić, że - pomimo pewnego wzrostu liczby firm w końcu lat 90-tych - aktywność ekonomiczna mieszkańców Ostrowa jest mniejsza niż przeciętna w województwie lubelskim. Na 1000 mieszkańców miasta i miny przypada 39,5 podmiotów gospodarczych, podczas gdy w województwie ogółem - 54,3, a w samym powiecie lubartowskim, nie będącym szczególnie aktywnym obszarem województwa, 44,0. W mieście Ostrowie wskaźnik ten wynosi 63,1, przy średniej dla wszystkich miast województwa - 80,9; na terenach wiejskich wielkości te wynoszą odpowiednio 24,6 oraz 31,1.
Obecnie w Ostrowie dominują przedsiębiorstwa o znaczeniu lokalnym, działające w oparciu o popyt generowany przez lokalną ludność i gospodarkę (zwłaszcza rolnictwo), a także potrzeby samorządu miasta i gminy. Liczebnie wśród nich przeważają przedsiębiorstwa osób fizycznych oraz małe spółki cywilne. Pod względem znaczenia dominują natomiast przede wszystkim:

Rynek pracy miasta i gminy zdominowany jest przez rolnictwo. Odsetek zawodowoczynnych pracujących poza rolnictwem wynosi ok. 25% i jest znacznie niższy niż w całym obszarze województwa lubelskiego. W końcu roku 2001 poza rolnictwem (w jednostkach zatrudniających ponad 5 osób) pracowało 459 osób, w tym 353 w samym mieście, a 106 na obszarze gminy wiejskiej. W relacji miasto-gmina widać więc w Ostrowie koncentrację nierolniczych miejsc pracy w mieście. 18,7% spośród wspomnianych powyżej pracujących skupia przemysł i rolnictwo (w skali województwa - ok. 36%), 26,8% - usługi komercyjne (w województwie - ok. 28%), a aż 53,2% - usługi niekomercyjne (w województwie - tylko ok. 33%). Największe grupy zawodowe na obszarze miasta i gminy Ostrów Lubelski tworzą przedstawiciele sfery budżetowej - nauczyciele i pracownicy administracji.
W mieście i gminie działa 1009 gospodarstw rolnych, dysponujących na ogół słabymi glebami i zatrudniających łącznie 1722 osoby. Z opublikowanego przez Urząd Statystyczny powszechnego spisu rolnego wynika, że liczba pełnozatrudnionych w indywidualnych gospodarstwach rolnych wynosiła w 2002 r. odpowiednio 358 osób w mieście (208 mężczyzn i 150 kobiet) i 1364 osoby w gminie (727 mężczyzn i 637 kobiety). Wskaźnik zatrudnienia liczony na 100 ha użytków rolnych wynosi: 18 osoby w mieście i 23 osoby w gminie jest niższe od średniego zatrudnienia dla województwa, które wynosi 28,7 osób na 100 ha UR i średniego zatrudnienia w gminach wiejskich, które wynosi 30,2 osób na 100 ha UR.
Średnia wielkość gospodarstwa wynosi 8 ha użytków rolnych. Produkcja rolna jest wielokierunkowa – roślinna (głównie 4 zboża) i zwierzęca (głównie chów trzody chlewnej i żywca drobiowego)

Produkcja roślinna
Produkcja roślinna prowadzona jest w mieście na powierzchni 1090 ha i w gminie na 3659 ha (stanowi to prawie 83 i 90 % powierzchni gruntów ornych). Zasiewy ogółem: 4013,94 ha (w tym pszenica - 436,58 ha, żyto - 566,65 ha, jęczmień - 162,37 ha, owies - 691,59 ha, pszenżyto - 723,64 ha, mieszanki zbożowe - 793,93 ha, kukurydza - 53,53 ha, ziemniaki - 232 ha, buraki cukrowe - 5,46 ha, truskawki - 74,78 ha.
Produkcję roślinna należy scharakteryzować jako wielokierunkową. Plony poszczególnych ziemiopłodów  w odniesieniu do uzyskiwanych średnio w województwie wynosiły (q/ha): - zboża ogółem - 22,8; pszenica - 21,0; żyto - 22,5; pszenżyto - 22,3; ziemniaki – 270; buraki cukrowe – 350.
W granicach administracyjnych miasta i gminy jest prowadzona produkcja sadownicza na ok.46,17 ha tj. na 0,7 % powierzchni użytków rolnych.

Produkcja zwierzęca
Na terenie miasta i gminy hodowanych jest 2568 szt. bydła (w tym krowy dojne - 1099 szt.); trzody chlewnej 4929 szt. (w tym lochy na chów - 595 szt.); owiec ogółem - 88 szt. Produkcja zwierzęca jest prowadzona na poziomie zbliżonymdo wskaźników w województwie.

Przejdź w górę strony

Walory turystyczne

Za miejsce szczególne w gminie - o dużych walorach krajobrazowych - należy uznać aleję lipową w Wólce Starej Kijańskiej - prowadzącej do zachodniego brzegu Jeziora Mytycze. W alei tej największym bogactwem stanowiącym o atrakcyjności przestrzeni są stare lipy i otaczające obszar łąki i lasy, gdyż znajdująca się tam zabudowa nie posiada szczególnych wartości. Kilka domów jednorodzinnych i zagród, usytuowanych przy alei, reprezentuje różne style i mody ostatnich dziesięcioleci i nie posiada jednorodnego, interesującego klimatu architektonicznego. Duże rezerwy niezabudowanego terenu umożliwiają jednak jeszcze wytworzenie tam zespołu zabudowy o odpowiednim poziomie architektonicznym, pod warunkiem pilnego określenia w planie miejscowym ścisłych standardów i gabarytów projektowanych obiektów.

Miejscowością o wielkiej „urodzie przestrzennej" jest wieś Jamy, szczególnie jej część wzdłuż wewnętrznej drogi gruntowej, na północ od kaplicy. Posiada ona unikalny klimat architektoniczny dzięki wielu zachowanym drewnianym budynkom mieszkalnym, o dużych walorach kulturowych.. Tworzy cenny zespól architektoniczny w niewielkim stopniu tylko zniszczony nowymi - naruszającymi ład przestrzenny i nie zharmonizowanymi z otoczeniem - realizacjami.

Maleńka wieś Bójki, mimo nadal panującego w niej uroku i wartości krajobrazowych (otoczenie doliną rzeki i łąkami oraz lasem) ulega degradacji. Powstająca po zachodniej stronie gościńca wiejskiego zabudowa rekreacyjna ani nie nawiązuje do motywów architektury regionalnej ani nie posiada żadnego innego indywidualnego stylu jako zespół. Za pozytywny objaw kształtowania przestrzeni należy uznać adaptacje starych domów drewnianych na domy letniskowe - co w zasadzie powinno stać się obowiązującą regułą.Wieś wyludnia się, a malownicze chałupy drewniane zamieniają się w miny, co jest szczególnie widoczne po wschodniej stronie drogi przebiegającej przez wieś. Można prognozować, że w przyszłości wieś zniknie i powstanie tam niewielki chaotyczny zespół budynków rekreacyjnych niczym nie różniący się od innych w okolicy (niewielki - gdyż po zatraceniu obecnych walorów przestrzennych i atrakcyjności, przestanie „przyciągać" letników).

Gmina posiada wiele pięknych krajobrazów, szczególnie na styku pól i łąk z lasami, gdzie granica polno - leśna jest urozmaicona wnękami i polanami.

Strefy jezior posiadają szczególne wartości krajobrazowe. Dotyczy to północno -zachodniej strony Jeziora Miejskiego, Jeziora Czarnego Gościnieckiego i Jeziora Kleszczów. Jezioro Mytycze, z powodu ogroblowania, jest trudno dostępne dla penetracji wzrokowej i odbioru uroku lustra wody wraz z otaczającą zielenią. Szczególny walor krajobrazu gminy to również łąki i pastwiska w dolinie Tyśmienicy. Wartą podkreślenia strefą krajobrazową, ze względu na projektowany w pobliżu zbiornik retencyjny jest obszar położony na zachód od drogi prowadzącej do wsi Jamy, zamknięty odległą panoramą miasta - będący jednocześnie strefą jego ekspozycji. Duże znaczenie krajobrazowe mają stawy hodowlane, torfianki i sadzawki, które m. in. występują w południowej części Ostrowa, w Bójkach i Rozkopaczewie.

Przejdź w górę strony

Atrakcje przyrodnicze

O wysokich walorach przyrodniczych miasta i gminy Ostrów Lubelski świadczy objęcie dużej jej części różnymi formami ochrony jak park krajobrazowy „Pojezierze Łęczyńskie", użytki ekologiczne - jeziora: Czarne Gościnieckie, Miejskie i Mytycze. Walory przyrodnicze stawiają park krajobrazowy „Pojezierze Łęczyńskie" w rzędzie najcenniejszych tej rangi obiektów w kraju. W rzeźbie obszaru dominują formy płaskie, urozmaicone nielicznymi pozostałościami po morenach czołowych (np. w rejonie jezior: Miejskie i Kleszczów). Jeziora znajdujące się na obszarze miasta i gminy charakteryzują się różną przydatnością dla celów rekreacji. Najładniejszą oprawę krajobrazową tworzoną przez zieleń wysoką posiada Jezioro Czarne Gościnieckie, będące jednak niedostępne dla rekreacji, podobnie Jezioro Kleszczów o unikalnych walorach przyrodniczo-krajobrazowych nie posiada odporności na presję rekreacyjną. Natomiast Jezioro Miejskie o umiarkowanych walorach krajobrazowych posiada ograniczone możliwości wykorzystania rekreacyjnego. Jezioro Mytycze, którego walory przyrodnicze zostały zniszczone w latach 60-tych przez przekształcenie go w zbiornik retencyjny, w ciągu następnych lat zregenerowało unikalne ekosystemy i jest proponowane do ochrony rezerwatowej. Na pływających wyspach na jeziorze zachowały się cenne zbiorowiska torfowiskowe z wieloma gatunkami rzadkich roślin.
Atrakcyjność krajobrazu gmina zawdzięcza występowaniu na jej obszarze jezior oraz kompleksów leśnych. Ładne widokowo są łąki i pastwiska w dolinie rzeki Tyśmienicy i występujące tam skupiska zieleni łęgowej, choć sama rzeka na znacznych obszarach jest uregulowana i przypomina rów melioracyjny. Duże znaczenie ma też urok krajobrazu kulturowego wsi Jamy, Rudka Kijańska i Bójki, a szczególnie samego miasta Ostrowa - o wyjątkowo dużym procencie zachowanych chat, o metryce poczynając od 2 połowie XIX w. Oprócz nich występują ciekawe murowane budynki gospodarcze jak również drewniane, np. stodoły z bali, wygrodzenia płotami z dranic, a nawet studnie z żurawiami - co stwarza niespotykany gdzie indziej klimat tradycyjnej wsi polskiej. Tak więc ruralistyka i budownictwo ludowe jest najlepiej reprezentowaną dziedziną zabytków i najlepiej zachowaną spuścizną kulturową na obszarze gminy.
Klimat charakteryzuje wysoka średnia roczna wilgotność powietrza (ok. 70%), dość ostre warunki termiczne, świadczące o okresowych wpływach klimatu kontynentalnego oraz jedne z większych na Lubelszczyźnie prędkości wiatru. Średnia roczna temperatura wynosi około 7°C. Obszar jest uprzywilejowany pod względem usłonecznienia. Można tu wyodrębnić cechy bioklimatyczne wynikające z lokalnego pokrycia terenu - lasy i jeziora. Wpływają one łagodząco na bodźcowość klimatu, co jest korzystne dla rekreacji. Las zmniejsza prędkość wiatru, rozprasza promieniowanie słoneczne, pochłania zanieczyszczenia, emituje olejki eteryczne o właściwościach bakteriobójczych. Z tego powodu w powietrzu leśnym jest zwykle 2-3 krotnie mniej drobnoustrojów, niż na terenach bezleśnych. Klimat jeziorny ma również cechy łagodzące. Duże powierzchnie wodne pochłaniają ciepło w czasie upałów, a emitują je w czasie chłodów. Klimat ten nie sprzyja parności. Jest to niezwykle cenne dla osób cierpiących na choroby układu krążenia.
Bardzo interesująca jest szata roślinna. Gmina od północy graniczy z Lasami Parczewskimi. Jest to bogata mozaika różnowiekowych zbiorowisk leśnych, wśród których przeważają bory sosnowo-dębowe, duży też udział mają łęgi i olsy. W runie Lasów Parczewskich na polanach, wydmach i obrzeżach leśnych występuje wiele gatunków roślin rzadkich. Również fauna na terenie parku krajobrazowego jest godna uwagi. W sąsiadujących z gminą Lasach Parczewskich występują bardzo rzadkie w całym kraju duże ptaki drapieżne jak orzeł bielik, puchacz, bocian czarny, a na śródleśnych torfowiskach - żuraw. Na jeziorach i torfowiskach występują bardzo cenne gatunki ptaków wodno-błotnych.

Przejdź w górę strony

Szlaki turystyczne

Ostrów Lubelski powstał jako osada handlowa związana ze starymi szlakami handlowymi przebiegającymi przez ten teren. Leżał na trasie ważnego traktu komunikacyjnego tzw. litewskiego z Krakowa na Litwę, który prowadził przez Lublin, Zawieprzyce, Ostrów, Parczew. Po latach rozkwitu i ożywienia następował regres spowodowany licznymi wojnami i zahamowaniem wymiany handlowej.
Turystyka piesza ma dobre warunki do rozwoju na terenie gminy Ostrów Lubelski. Łączy ona ze sobą inne typy turystyki np. przyrodniczą, kulturową, agroturystykę. Ten rodzaj turystyki jest szczególnie wart propagowania, ponieważ wędrówki piesze można właściwie uprawiać przez cały rok. Poza tym piesi turyści są na ogół mniej wymagający jeśli chodzi o bazę noclegową i chętnie korzystają ze schronisk młodzieżowych lub leśnych pól namiotowych.

Przez teren miasta i gminy przebiegają dwa piesze szlaki turystyczne:

Jeden z nich „Szlak Partyzancki" znakowany kolorem niebieskim o długości 77 km prowadzi z Rąblowa przez Łopatki - Markuszów - Kozłówkę - Lubartów - Serniki - Kaznów do Ostrowa Lubelskiego.

Drugi znakowany kolorem czerwonym prowadzi z Urszulina przez Wolę Wereszczyńską - Jamniki - Zawadówkę - Załucze Stare - Kaniwolę - Rogóźno - Krasne - Jedlankę - Ostrów Lubelski do Parczewa.

Przejdź w górę strony

Historia

OSTRÓW - inaczej kępa, wyspa - nazwę swą wywodzi od położenia geograficznego. Oznacza ona teren lekko wyniesiony, otoczony pasmem bagien, łąk i jezior.

OSTRÓW LUBELSKI  to małe miasteczko położone nad rzeką Tyśmienicą (dopływ Wieprza) w centrum województwa lubelskiego. Oddalone jest od Lublina około 45 km, zaś od Lubartowa - stolicy powiatu około 24 km. W tej samej odległości położone jest od miasta Parczewa.  Do gminy należy 15 sołectw i 13 miejscowości. Najmniejszą miejscowością są Bójki, która obecnie przekształca się w miejscowość atrakcyjną dla rekreacji i wypoczynku. Dużą atrakcją turystyczną i krajobrazową gminy są liczne jeziora i stawy hodowlane. Największe z nich występują w północno-wschodniej części miasta i gminy. Są to Jeziora: Czarne, Kleszczów, Miejskie. Walory krajobrazowe gminy wzbogacają lasy. Są to fragmenty dużego kompleksu zwanego Lasem Parczewskim. Teren gminy obejmuje północno-zachodni fragment Parku Krajobrazowego - Pojezierze Łęczyńskie.

HISTORIA OSTROWA
25 stycznia 1548 r. król Zygmunt Stary nadał Ostrowowi przywilej lokacyjny oraz przywilej na wójtostwo dziedziczne, które otrzymał szlachcic Wacław Grzymała. Miasto powstało na gruntach wsi Wola Kolechowska i Jamy. Obszar miasta wynosił ok. 1985 ha. Ostrów stał się miastem  królewskim, z prawem organizowania sobotnich targów, pobierania cła na drodze z Lublina do Parczewa. W 1565 roku miasto liczyło ok. 1800 mieszkańców, przede wszystkim Polaków. Ostrów należał do pięciu najludniejszych miast woj. lubelskiego. Poza Lublinem więcej ludności niż w Ostrowie, mieszkało tylko w Kazimierzu. W 1589 roku w celu wzrostu osadnictwa król Zygmunt III pozwolił na organizację trzech jarmarków. Pomimo tego w następnym dziesięcioleciu znaczenie Ostrowa malało. Wojny polsko-ukraińskie, potop szwedzki, jak również konflikty i zachłanność między starostami przyczyniły się do znacznego upadku miasta. Liczba ludności zmniejszyła się wówczas do 300. Epoka saska przyniosła dalszy upadek miasta. W latach 1712-1717 mieszkańcy zmuszani byli do utrzymania oddziałów wojskowych. Sytuacja ta doprowadziła do masowego opuszczania miasta przez miejscową ludność. W okresie rozbiorów Ostrów kilkakrotnie zmieniał swoją przynależność administracyjną. Jako miasto królewskie dotrwał do 1864 roku, do  momentu, kiedy rząd rosyjski przemianował go na gminę osadzką. W 1913 roku do gminy przyłączono część gminy Tyśmienica. W tym roku Ostrów liczył przeszło 8 000 mieszkańców. Ludność zmalała do 2100 osób. Okupacja niemiecka i działania wojenne trwające od 1914 - 1918 roku zrujnowały miasto. Spis ludności przeprowadzony w 1919 roku podaje, że Ostrów liczył wówczas 4648  mieszkańców. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. mieszkańcy wystąpili o przywrócenie Ostrowowi statusu miasta. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych, na mocy Uchwały Sejmu Ustawodawczego z dnia 22.07.1919 roku, Dekretem Naczelnika Państwa z dnia 4.02.1919 roku Ostrów został miastem. Pierwsze wybory do Rady Miejskiej odbyły się w 1920 roku, burmistrzem został wówczas Aleksander Samulik. W 1928 roku zabudowę miasta zniszczył pożar. W 1939 roku miasto liczyło 4879 mieszkańców. Rozwój gospodarczy i kulturalny miasta przerwała II wojna światowa. W latach okupacji hitlerowskiej Ostrów i okolice określane były mianem Rzeczypospolitej Partyzanckiej. Ożywioną działalność prowadziły wszystkie ugrupowania partyzanckie, które współpracowały ze sobą. To odosobnienie miasteczka położonego jak wysepka (w języku starosłowiańskim "ostrów" znaczy "wyspa") wśród bagien i lasów stało się atutem dla Ostrowa. Partyzanci z GL, AL, i BCh obrali sobie okoliczne wsie (Jamy, Bójki, Rudka, Jedlanka, Babianka i inne) za swoje siedziby i bazy wypadowe. Za aktywny udział mieszkańców miasteczko zostało odznaczone Krzyżem Grunwaldzkim III klasy.
Historia Ostrowai całej gminy pozostawiła szereg ciekawych zabytków, wśród których najcenniejszym jest późnobarokowy kościół p.w. NMP z 1755 roku, z dzwonnicą-bramą; krzyż-pomnik z 1684 roku w Parku Miejskim oraz Zespół Cmentarza Prawosławnego z kaplicą w Kolechowicach.

Przejdź w górę strony

Zabytki

Obiektów zabytkowych w mieście (wpisanych do rejestru lub ewidencji zabytków) jest niewiele, lecz niektóre z nich są dobrze wyeksponowane w przestrzeni. Jest to przede wszystkim architektura sakralna: kościół parafialny, dwie domkowe kapliczki przydrożne stojące na skrzyżowaniach dróg oraz obelisk z 1684 r. w Parku Miejskim.
Dużą wartość historyczną i kulturową mają w gminie obiekty i obszary związane z obrzędami i tradycjami wyznaniowymi: zachowane kościoły, cerkiew, cmentarze: rzymsko - katolickie (Ostrów Lub., Rozkopaczew), polsko - katolicki (Rozkopaczew), prawosławny (Kolechowice) oraz kolonistów niemieckich (Kaznów) oraz liczne kapliczki przydrożne domkowe i słupowe. Wartość krajobrazową stanowi również współczesna architektura sakralna: kaplica w Jamach i kościół w Rozkopaczewie.
Należy podkreślić cenne, chociaż niewielkie pozostałości zieleni komponowanej w gminie: zieleń wokół kościoła w Ostrowie, wokół cerkwi prawosławnej w Kolechowicach oraz pozostałości parku dworskiego (aleja lipowa) w Kolechowicach.
Styl i forma budownictwa ludowego - reprezentującego typy zagród (chat i budynków gospodar­czych), charakterystycznych dla regionu Polesia oraz kulturowo odmienny krajobraz jego północnej i południowej części należącej do województwa - jest wartością niekwestionowaną i wymagającą ochrony. Szczególnie cenne i charakterystyczne historyczne elementy układu przestrzennego i środowiska, a więc osadnictwo i szlaki drogowe, zasługują na wyeksponowanie poprzez zabiegi: rewitalizacji, rewaloryzacyjno-konserwatorskie i odpowiednie zagospodarowanie turystyczne.
Walory historyczno - architektoniczne obiektów z terenu miasta i gminy wpisanych do rejestru zabytków:
- OSTRÓW LUBELSKI
1. ZESPÓŁ KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO P.W. NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP, cenny przykład barokowej architektury sakralnej z połowy XVIII w.: 
a. kościół, murowany, wzniesiony 1755 r., projekt architektoniczny - Paweł Antoni Fontana (?), restaurowany 1877 r., 1950 r., 1974 r., tynkowany w 1988 r. - późnobarokowy, orientowany, typu podłużnego - centralnego, na rzucie krzyża łacińskiego, z częścią centralną kwadratową o silnie ściętych narożach, do której otwarte równej wysokości ramiona: prostokątna nawa oraz nieco węższe, jednoprzęsłowe ramiona transeptu i prostokątne dwuprzęsłowe prezbiterium, zakończone łukiem koszowym (...). Po bokach prezbiterium - kwadratowe zakrystie z pomieszczeniami na piętrze; przy zachodnich narożach nawy wysunięte ryzalitowo-kwadratowe wieże (...). Ściany wnętrza rozczłonkowane pilastrami toskańskimi (na ogół zdwojonymi). Część centralna nakryta sklepieniem kopulasty z lunetami, pozostałe części sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi na gurtach.(...) Fasada dwuwieżowa, dwukondygnacyjna, z lekko wklęsła częścią środkową, rozczłonkowana, jak i wieże przy ściętych narożach pilastrami na wysokich cokołach, w dolnej kondygnacji toskańskimi, w górnej uproszczonymi kompozytowymi (...). Na osi portal ujęty zdwojonymi pilastrami podtrzymującymi rozerwany przyczółek, w którym drewniana tarcza z herbem fundatora M. Krzynieckiego (...).  W półkolistych wnękach - rzeźby.
b. brama - dzwonnica, murowana, ok. 1760 r., projekt - Paweł Antoni Fontana (?), dobudowa bocznych składzików, lata 30 - te XX w., restaurowana ok. 1950 r. - ,,(...)późnobarokowa, złożona z kwadratowej, dwukondygnacjowej części środkowej z bramą w przyziemiu i dwu niskich części bocznych, mieszczących schody (do których dostawiono składziki); przejazd sklepiony kolebkowo z koszowo zamkniętymi otworami bramnymi; otwory wejściowe pomieszczeń bocznych (od strony cmentarza zamknięte łukiem odcinkowym; filary bramy i wszystkie naroża opilastrowane; dach dwuspadowy, ujęty z każdej strony w ozdobne szczyty wolutowe z wygiętymi gzymsami; parami analogicznie boczne części kryte pulpitowo, zakończone ozdobnie wygiętymi murkami"
c. ogrodzenie z bramkami i kapliczkami, mur. - drew., 2 poł. XVIII w., tynkowane 1989 -„późnobarokowe, składające się z wysokiego cokołu i ogzymsowanych słupów z ozdobnymi wnękami od strony wewnętrznej oraz szerszych czworobocznych kapliczek; słupy i kapliczki kryte daszkami namiotowymi, dachówkowymi; pomiędzy słupami i kapliczkami drewniany „płot sztachetowy"
d.drzewostan w granicach cmentarza kościelnego.
- RUDKA KIJAŃSKA
2. CHAŁUPA  - I połowa XX w., konstrukcji węgłowej, z dachem dwuspadowym. W chałupie tej odbyło się pierwsze w kraju posiedzenie Wojewódzkiej Rady Narodowej w dniu 18 lutego 1944 r., co zostało upamiętnione umieszczoną w ścianie frontowej tablicą z napisem.
- KOLECHOWICE
3. CMENTARZ PRAWOSŁAWNY, II połowa XIX w., o symetrycznym układzie osiowym wraz z kaplicą cmentarną, mu­rowaną, eklektyczną, o prostej bryle architektonicznej wzbogaconej bogatym detalem architektonicznym - A/982
Walory historyczno - architektoniczne obiektów z terenu miasta i gminy figurujących w ewidencji dóbr kultury województwa lubelskiego:
- OSTRÓW LUBELSKI
1) PLEBANIA, ob. dom parafialny, ul. Jana Pawła II, murowany ok. 1905 r., dobudowa ganku od pn. 1987 r., Nr 11621,
2) ORGANISTÓWKA, ul. Jana Pawła II, XIX/XX w., Nr 11621,
3) KAPLICA CMENTARNA, l pół XX w., Nr 11623,
4) KAPLICZKA przydrożna, ul. Króla Zygmunta, murowana, 2 poł. XVIII w., Nr 11624,
5) KAPLICZKA Matki Boskiej Leżajskiej, ul. Partyzantów (skrzyżowanie z ul. Batalionów Chłopskich, dawną ul. Stodolną) - figuruje w spisie W.S.O.Z. jako pochodząca z 2 poł. XIX w., murowana z cegły, otynkowana,  czworoboczna, wewnątrz  sklepienie kolebkowe, dach dwuspadowy kryty dachówką, (dawniej w wieńcu lip), Nr 11627 -    kapliczka została rozebrana przez mieszkańców w latach 90- tych, ze względu na zawilgocenie murów. Obecnie w tym samym miejscu wzniesiono kapliczkę murowaną, nie tynkowaną, z dachem dwuspadowym.
6) KAPLICZKA przydrożna, ul. Partyzantów / Lubelska, z 1946 r. (figuruje w spisie P.S.O.Z. jako pochodząca z 2 poł. XIX w.), murowana, Nr 11626
7) FIGURA przydrożna, ul.  Partyzantów, z  1684 r., murowana z  cegły,  otynkowana, w kształcie słupa, barokowa; wzniesiona na cmentarzu dawnego kościoła Św. Krzyża, trójkondygnacjowa, na profilowanym cokole i trzech stopniach; między kondygnacjami gzymsy, w drugiej wydłużone wnęki zamknięte odcinkowo; trzecia kondygnacja niższa i z trzech stron przepruta otworami z kamiennym, stożkowym zwieńczeniem, na którym znajduje się krzyż żelazny, kuty z hierogramem Marii; tabliczka fundacyjna z datą 1684 i nazwiskiem Krzysztofa Krzymuskiego - (figuruje w spisie P.S.O.Z. jako kapliczka), Nr 11625
8) Kapliczka przydrożna, ul. Batalionów Chłopskich, z 10 maja 1928 r. z fundacji Piotra i Marianny Drozdów, Nr 11628,
9) KAPLICZKA, ul. Czerwonego Krzyża/ Mickiewicza, murowana, nietynkowana, lata 30 – te XX w., Nr 11629,
10) DOM, ul. Czerwonego Krzyża 4, pocz.. XX w., drewniany, cz. przebudowany, Nr 11630,
11) DOM, ul. Czerwonego Krzyża 6, pocz. XX w., drewniany, Nr 11631,
12) DOM, ul. Czerwonego Krzyża 8/12, pocz.. XX w., drewniany, Nr 11632
13) DOM, ul. Partyzantów (Lubelska) 40, l poł. XX w., drewniany, Nr 11633
14) DOM, ul. Jana Pawła 35, l poł. XX w, (ok. 1920 r.), drewniany, Nr 11634,
15) DOM, ul. Partyzantów 9, lata 20-te XX w., murowany, Nr 11635,
16) DOM, ul. Partyzantów 55, l poł. XX w. (ok. 1918), drewniany, Nr 11636,
17) CMENTARZ parafialny, l poł. XIX w. - Nr 11640.

Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

UNIQA
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Regulamin © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 15