Powiaty Województwo Lubelskie. Powiaty Lublelskie, powiaty. www.w-lubelskie.pl

Powiat łukowski -> Gmina Serokomla

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Województwo Lubelskie - Powiat łukowski - Gmina Serokomla

Dane podstawowe

Gmina Serokomla to gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie siedleckim.
Siedziba gminy to Serokomla.
Według danych z 30 czerwca 20042, gminę zamieszkiwało 4161 osób.

Struktura powierzchni
Według danych z roku 20026, gmina Serokomla ma obszar 77,23 km², w tym:
- użytki rolne: 81%
- użytki leśne: 13%
Gmina stanowi 5,54% powierzchni powiatu.

Demografia
Dane z 30 czerwca 2004:

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
populacja	4161	100	2134	51,3	2027	48,7
gęstość zaludnienia (mieszk./km²)	53,9		27,6		26,2

Informacje ogólne
Władze samorządowe
Charakterystyka
Historia

Władze samorządowe

Urząd Gminy w Serokomli
ul. Warszawska 21
21-413 Serokomla
tel/fax : 755-45-02
e-mail:gmina-serokomla@go2.pl

Charakterystyka

Administracyjnie gmina Serokomla należy do powiatu łukowskiego w województwie lubelskim. Sąsiaduje z następującymi jednostkami administracyjnymi : od północy z gminą Wojcieszków, od północnego zachodu z gminą Adamów, od strony południowej z gminą Jeziorzany, a od wschodu z gminą Kock. Siedzibą gminy jest Serokomla.
Powierzchnia gminy wynosi 77,36 km2. Obejmuje 16 sołectw: Bielany, Bronisławów, Charlejów, Czarna, Ernestynów, Hordzież, Józefów, Krzówka., Leonardów, Pieńki, Poznań, Ruda Nowa, Ruda, Serokomla, Wola Bukowska, Wólka. Największym sołectwem jest Serokomla -o powierzchni 1579,07 ha, a najmniejszym - Ruda Nowa - zajmuje 94,27 ha.
Gmina Serokomla położona jest nad rzeką Czarna.
W ramach administracji Kościoła Rzymsko - Katolickiego gmina należy do diecezji siedleckiej, dekanatu Adamów.

Położenie gminy wyznaczają następujące współrzędne geograficzne:
> kraniec północny 51°44' szerokości geograficznej N;
> kraniec południowy 51°38' szerokości geograficznej N;
> kraniec wschodni 22°24' długości geograficznej E;
> kraniec zachodni 22°14' długości geograficznej E.

Historia

Serokomla jest dużą wsią gminną, położoną nad rzeką Czarną, przy trakcie wiodącym z Łukowa do Kocka. Brak jest źródeł historycznych na temat najstarszych śladów osadnictwa w Serokomli. K. Rymut (1987) w pracy "Nazwy miast polskich" podaje, że nazwa Serokomla znana jest od XIV wieku. W latach 1346 - 1358 była to Syrokomla, później Srokomla - zanik litery "y". Od XVI wieku ustaliła się obecna nazwa Serokomli, która powstała po przejściu "yr" - w "er" zgodnie z historycznym rozwojem tej grupy zgłoskowej. Osada nazwę otrzymała od herbu Piotra Kijeńskiego, sędziego Ziemi Lubelskiej, który założył Serokomlę, jako miasto na "surowym korzeniu" na gruncie wsi Hordziesz (łączącej się z Serokomla). Pierwotnym herbem była "Syrokomla" tj. łękawica z krzyżem czyli herb Awadaniec z krzyżem. Sławomir Kolumna Wysocki w artykule "Raczej Syrokomla" zamieszczonym w piśmie, informacyjnym
"Wieści z Mazowsza Małego" podaje, że "według legendy herb ten zawdzięczamy rycerzowi polskiemu o imieniu Syrokomla i pieczętującemu się Awadańcem (Abdan-kiem). Zwyciężył on w pojedynku pogańskiego Prusa, który lżył Polaków i wiarę chrześcijańską. Nowy element w herbie - krzyż - miał symbolizować obrońcę ukrzyżowanego Boga ".

W roku 1847 dla celów urzędowych miejscowość otrzymała inny herb. | Była to "arabeska" o trzech kwiatach z ptakiem siedzącym u góry.
Pan Mieczysław Wojecki w artykule "Serokomla herbem przypieczętowana" zamieszczonym we wspomnianym już piśmie informacyjnym "Wieści z Mazowsza Małego" podaje "z braku innych -wiarygodnych źródeł właśnie ten herb trzeba uważać za obowiązujący. Czarny ptak, czerwone kwiaty, zielona arabeska i to wszystko na srebrnym tle. W Albumie z roku 1847 podaje się, że tło było zielone, ale ze względów heraldycznych nie jest ono stosowane ".
Piotr Kijeński uzyskał 22 VI 1537 roku zezwolenie króla na lokację miasta z dwoma jarmarkami w maju na św. Stanisława i na jesieni oraz targ tygodniowy w soboty. 25 VI 1537 r. Piotr Kijeński na podstawie zgody królewskiej wystawił akt lokacji Serokomli, w którym zawarł wszystkie szczegóły towarzyszące procesowi zakładania miasta. Serokomla zajmowała powierzchnię kilkakrotnie większą od obecnej i była wysunięta bardziej w kierunku południowo-zachodnim.

W roku 1545 Piotr Kijeński ufundował parafię w Serokomli i nadał jej plebanowi sadzawki położone w Serokomli i we wsi Hordzież.
Pod koniec XVI wieku miasto wraz z okolicznymi terenami zostało wykupione przez Firlejów i weszło w skład ich rozległego latyfundium.
Rozwój Serokomli zahamowały wojny połowy XVII wieku. W roku 1775 nabył Serokomlę w drodze dziedziczenia Ignacy Scipio del - Campo, podstoli Wielkiego Księstwa Litewskiego za zgodą Sejmu. Był to dobry gospodarz: w pobliskiej wsi Hordzież za rzeką Motwicą (dzisiejsza nazwa Grabówka)wystawił piękny pałac, założył ogród. W Serokomli zaś wybudował drewniany kościół. Miejscowość rozwijała się gospodarczo.
Po bankructwie Scipionów w XIX wieku Serokomla przeszła w ręce L. Estreichera. Pałac popadł w ruinę i został w znacznej części rozebrany. Nastąpił upadek Serokomli, do którego głownie przyczyniły się wojny ze Szwecją oraz spory mieszczan z dziedzicami i właścicielami tych dóbr. Mieszczanie odmówili świadczeń na rzecz dziedziców i w związku z tym zostali zaskarżeni do sądu asesorskiego. Wdowa dziedzicząca włości po Ignacym Scipionje swoje pretensje uzasadniała tym, że miasto jako prywatne, nie podlega zasadom zawartym w Konstytucji 3 Maja. Konstytucja ta dawała szereg przywilejów m.in. mieszczanom.
Śladem przeszłości miejskiej Serokomli jest dobrze jeszcze czytelny układ urbanistyczny z dużym rynkiem i otaczającymi go domami.

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

online: 2