MK DEKORRadio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat łukowski -> Gmina Wojcieszków

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Stoczek Łukowski g. miejska Łuków g. miejska Trzebieszów Łuków Stoczek Łukowski Wola mysłowska Stanin Krzywda Wojcieszków Adamów Serokomla

Województwo Lubelskie - Powiat łukowski - Gmina Wojcieszków

Gmina Wojcieszków

Dane podstawowe


Gmina Wojcieszków to gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie siedleckim.
Siedziba gminy to Wojcieszków.
Według danych z 30 czerwca 20042, gminę zamieszkiwały 7072 osoby.

Struktura powierzchni
Według danych z roku 20026, gmina Wojcieszków ma obszar 108,61 km², w tym:
- użytki rolne: 82%
- użytki leśne: 13%
Gmina stanowi 7,79% powierzchni powiatu.

Demografia
Dane z 30 czerwca 2004:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni

jednostka

osób

 %

osób

 %

osób

 %

populacja

7072

100

3466

49

3606

51

gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)

65,1

31,9

33,2


Charakterystyka

Gmina Wojcieszków leży w północno wschodniej części województwa lubelskiego. Liczy 7398 mieszkańców i zajmuje obszar o powierzchni 10886 ha. Gmina ma typowo rolniczy charakter. W strukturze użytkowania gruntów przeważają użytki rolne, które zajmują 78% powierzchni gminy. Lasy i grunty zadrzewione zajmują 1417 ha tj. 13% ogólnej powierzchni. Podstawowym źródłem zarobkowania dla mieszkańców gminy jest praca w indywidualnych gospodarstwach rolnych.
Odległość od Lublina około 70 km, od miasta powiatowego Łuków około 20 km.

Wojcieszków został założony w 1437 roku przez Klemensa Bielińskiego. W tym samym roku powstała tu parafia. Prawo miejskie magdeburskie Wojcieszków otrzymał w 1540 roku od króla Zygmunta Starego. W dykcjonarzu z 1802 roku Wojcieszków widnieje jako miasto z targowiskiem, kościołem i zamkiem. Na przeszkodzie rozwoju przestrzennego i ludnościowego stało jego położenie wśród lasów i piasków, uniemożliwiające prowadzenie handlu i rzemiosła. Miasto stopniowo podupadało i pauperyzowało się. W 1819 roku Wydział Administracyjny Królestwa Polskiego w Siedlcach odebrał mu prawo miejskie. To, co w XIX wieku stanowiło przeszkodę w rozwoju Wojcieszkowa, czyli lasy i piaski z niewielkimi wzniesieniami, obecnie może być jego atutem. Czyste środowisko przyrodnicze, łagodnie pofałdowany teren, brak uciążliwego przemysłu stwarzają doskonale warunki rozwoju turystyki i wypoczynku. W Małej Bystrzycy, zasobnej nie tylko w różne gatunki ryb, ale nawet w raki, można wędkować, a w lasach zbierać grzyby i owoce leśne. Wojcieszków szczyci się pięknym, zabytkowym kościołem oraz cmentarzem, na którym spoczywa żona Henryka Sienkiewicza - Maria z Babskich.

Oprócz placówek oświatowych (szkoły podstawowe i średnie) działalność edukacyjną i kulturalną prowadzą też:
- Towarzystwo Przyjaciół Wojcieszkowa
- Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży z różnorodnymi kołami zainteresowań
- Gminna Biblioteka Publiczna w Wojcieszkowie z dwiema filiami: w Burcu i Wólce Domaszewskiej.

Przejdź w górę strony

Sport

Do czynnej działalności sportowej zaliczyć należy również działalność 7 stowarzyszeń sportowych, których głównym celem jest rozwój i propagowanie sportu wśród młodzieży. Na terenie gminy funkcjonuje również profesjonalny Ludowy Klub Sportowy "Orkan" rozgrywający corocznie ponad 25 spotkań ligowych w piłkę nożną. Ponadto przy klubie rozwija się również ogniska sportowe dla wszystkich zainteresowanych lekkoatletyką i siatkówką.

Na terenie gminy Wojcieszków działalność sportowa koncentruje się przy szkołach podstawowych. Zarejestrowane są stowarzyszenia wpisane do ewidencji stowarzyszeń kultury fizycznej i uczniowskich klubów sportowych przy Wydziale Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego w Łukowie. Głównym celem istniejących stowrzyszeń jest rozwój i propagowanie sportu wśród młodzieży szkolnej na terenach obwodów poszczególnych szkół.
Istniejące kluby sportowe to:
1. Uczniowski Ludowy Klub Sportowy "DRAGON" przy Publicznym Gimnazjum w Wojcieszkowie,
2. Uczniowski Ludowy Klub Sportowy "VENUS" przy Szkole Podstawowej w Oszczepalinie Drugim,
3. Uczniowski Ludowy Klub Sportowy "ORLIK" przy Szkole Podstawowej w Woli Bystrzyckiej,
4. Szkolny Ludowy Klub Sportowy "SOKÓŁ" przy Szkole Podstawowej w Wólce Domaszeskiej,
Obok szkolnych klubów sportowych istnieje Ludowy Klub Piłkarski ORKAN, który jest jednym z bardziej prężnych klubów działających na terenie gminy, stawiający sobie za cel krzewienie kultury fizycznej wśród młodzieży i dorosłych poprzez organizowanie zawodów sportowych i rekreacyjnych. LKP ORKAN w obecnym kształcie powstał w 1999 roku, jednak historia drużyny "Orkan " Wojcieszków sięga końca lat 60-tych. Zaczęła się sekcją siatkówki męskiej, przy Ludowym Zespole Sportowym Wojcieszków. Była to prężnie rozwijająca się sekcja w której grali m.in. zawodnicy z Łukowa. Natomiast dzis Klub prowadzi sekcję piłki nożnej z zachowaniem grup wiekowych.

Przejdź w górę strony

Szlaki turystyczne

1. Szlak im. Henryka Sienkiewicza - niebieski szlak rozpoczyna się na okrzejskim rynku i dalej biegnie do ziemnego kopca, usypanego w l. 1913-38 w Okrzei na cześć Noblisty, który urodził się pobliskiej Woli Okrzejskiej, należącej wówczas do jego babki Felicjanny Cieciszowskiej, obecnie znajduje się tu muzeum biograficzne pisarza. Dalej szlak prowadzi przez Adamów do Burca, który należał w XIX w. do wuja pisarza Aleksandra Dmochowskiego. Wieś została uwieczniona w II t. "Potopu". W "Potopie" wieś Burzec należy do Jana Skrzetuskiego bohatera Trylogii, tutaj w dworku rodziny Skrzetuskich zamieszkuje Zagłoba.
W Burcu znajdują się stawy związane z twórczością pisarza, których nazwy pochodzą od bohaterów Trylogii.
Stawy z przylegającymi kompleksami leśnymi są bogactwem florystycznym. Lasy obfitują w grzyby, w stawach hodowane są karpie.
Można podziwiać tu 15 gatunków roślin całkowicie chronionych.
Atmosferę zachwytu stawami, roślinnością i różnorodnością ptactwa oddała Jadwiga Waydel-Dmochowska żona Stefana Dmochowskiego, spowinowaconego z Henrykiem Sienkiewiczem w książce pt. "Dawna W-wa" (1958) i "Jeszcze o dawnej Warszawie" (1960)
Z Burca przemieszczamy się przez Wolę Burzecką - tu widzimy dworek szlachecki i dwie chaty kryte słomą z końca XIX w. - do Wojcieszkowa, aby na cmentarzu złożyć hołd trzeciej żonie Noblisty, Marii z Babskich spokrewnionej z Dmochowskimi. W miejscowym kościele odbyło się nabożeństwo żałobne za Marię według jej życzenia, sprowadzonej z Krakowa.

2. Część trasy typowej dla Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych dla obozów wędrownych "Szlakiem H. Sienkiewicza". Szlak rozpoczyna się w Łukowie, biegnie do Wojcieszkowa, prowadzi przez Wolę Burzecką do wsi Burzec zabytkową Aleją wjazdową do willi Dmochowskich, w której obecnie mieści się szkoła podstawowa, a następnie do Adamowa.

3. Szlak im. gen. Franciszka Kleeberga (zielony) poświęcony dowódcy Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie" gen. Franciszkowi Kleebergowi i jego żołnierzom, którzy w dn. 2-5 października 1939 r. stoczyli pod Kockiem i Wolą Gułowską ostatnią regularną bitwę z Niemcami, podczas kampanii wrześniowej. Na cmentarzu w Wojcieszkowie spoczywa 18 żołnierzy poległych 5.X.1939 r. we wsi Burzec i tam pochowanych, a następnie przeniesionych na cmentarz w Wojcieszkowie.
Żołnierze gen. Kleeberga są pochowani na cmentarzu w Hellenowie, Kocku, Serokomla i Woli Gułowskiej (najwięcej)

Przejdź w górę strony

Historia

Pierwsza wiadomość historyczna o Wojcieszkowie pochodzi z 1437 r. i dotyczy powstania parafii kościelnej. Fundatorem parafii był dziedzic Wojcieszkowa Klemens Ciołek z Bielan herbu Ciołek. Klemens z Bielan nabył wieś Wojcieszków, niedługo przed 1437 r. od nieznanego nam Wojcieszka - założyciela bądź właściciela osady. Dynamiczny rozwój osadnictwa doprowadził do utworzenia parafii w Wojcieszkowie. Z powodu dużego oddalenia od kościoła parafialnego Klemens Ciołek z Bielan buduje kościół pw. Świętej Trójcy. Swój akt erekcyjny Zbigniew Oleśnicki, bp krakowski wystawił 15.VI.1437 r. Po Klemensie dobra wojcieszkowskie dziedziczył jego syn Piotr. Na drugą połowę XV w. przypada administracyjne wyodrębnienie się ziemi lubelskiej z woj. sandomierskiego w osobne woj. lubelskie (1474 r.). W jego skład weszła większa część ziemi łukowskiej. Granica między województwami przebiegała przez teren parafii Wojcieszkowskiej, po stronie lubelskiej zostawiając Radoryż, Bystrzycę, Wolę Bystrzycką, Oszczepalin i Hordzież, po sandomierskiej zaś Burzec, Gułów i Wojcieszków, które należały do ziemi stężyckiej.

Między 1509 a 1516r. Wojcieszków wraz z Wolą Wojcieszkowską założoną w 1505 r. przeszły w ręce Mikołaja Dzika herbu Doliwa, który to przemienił Wojcieszków z wsi parafialnej w miasto. Dokument lokacyjny został wystawiony w kancelarii królewskiej w Krakowie 21 stycznia 1540 r. Miasto zakładane de novo otrzymało nazwę Nowe Miasto, która nie przyjęła się jednak i już w 1556 r. występuje w źródłach jako Wojcieszków na prawie niemieckim. Po śmierci Mikołaja Dzika w 1564 r. Wojcieszków miał ok. 350 mieszkańców, był więc osadą niewielką, rolniczą całkowicie, co nie sprzyjało jego rozwojowi.

Następnie miasteczko przeszło w ręce Wielmożnego Maurycego Suchodolskiego.

Wojcieszków stopniowo podupadał. W końcu nie był w stanie utrzymać burmistrza  i  16 października 1821 r. decyzją namiestnika został zmieniony w wieś. W związku z tym ustały jarmarki targi tygodniowe.

Za czasów Maurycego Suchodolskiego w Wojcieszkowie funkcjonuje gorzelnia, cegielnia, tartak i młyn. W 1771r. Suchodolski zakłada w Wojcieszkowie pierwszą bibliotekę, która w 1807 r. liczyła 173 dzieła. W 1764 r. Maurycy buduje kościół o ośmiu ołtarzach. Maurycy Suchodolski zmarł na Mikołajku (obok wsi Szczałb) w 1826 r. Dobra Wojcieszkowskie odziedziczył jego syn Wojciech ur. w Wojcieszkowie w 1749 r., mówca sejmu czteroletniego. Wyniesiony do godności hrabiego galicyjskiego żeni się w 1774 r. z Petronelią Suchodolską. Wychowali 4 córki i dwóch synów: Jana i Franciszka. Córka Wojciecha Suchodolskiego - Barbara niewidoma od urodzenia odzyskała wzrok w Szczałbie. Za uzdrowienie córki jako votum dziękczynne buduje kaplicę w 1817 r. a w związku z tym, iż  cud uzdrowienia dokonał się w piątek, na tę pamiątkę każdego piątku w maju odbywają się odpusty. Franciszek Suchodolski po uwolnieniu się ze służby w austriackim wojsku zamieszkał w Wojcieszkowie. Po swoim dziadku Eligiuszu Prażmowskim, odziedziczył on zamiłowanie do muzyki, urządzał nawet koncerty na Podlasiu. W grze na skrzypcach doszedł do doskonałości, był prawdziwym wirtuozem w tej dziedzinie o czym świadczy choćby fakt, że jego nazwisko możemy znaleźć w "Słowniku muzyków polskich" Alberta Sowińskiego. Franciszek miał dwóch synów: Edmunda, któremu przepisał dobra Wojcieszkowskie i Eligiusza osiadłego w Gościeradowie.

Po Suchodolskich dobra Wojcieszkowskie nabyli w 1876 r. Platerowie - Tadeusz i Zofia hr. Aleksandrowicz. Proboszczem parafii był wówczas Tadeusz Leszczyński. Jego staraniem i przy wydatnej pomocy hrabiów Platerów wybudowano na przełomie 1898-1899 kościół. Ks. Leszczyński był księdzem z powołania. Sprowadził siostry służki Najświętszej Maryi Panny niepokalanej, zakupił dla nich dom aby mogły w nim pracować. Staraniem Polskiej Macierzy Szkolnej w 1909 r. została założona przy kościele szkółka parafialna dla 80 dzieci prowadzona przez siostry. Siostry w ochronce opiekowały się małymi dziećmi, starsze uczyły potajemnie pod przykrywką szycia. Siostry katechizowały nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Głównym celem ochronki im. Królowej Jadwigi prowadzonej przez Stowarzyszenie "Promień" w Lublinie było ożywienie życia religijnego i parafialnego. Dla parafian pierwszą książeczką do czytania była książka do nabożeństwa, nabyta w kiosku z dewocjonaliami prowadzonym przez siostry. W zimowe wieczory siostry urządzały czytania dla ludu, uczyły pacierza, organizowały przedstawienia. Ochronka poprzez siostry odgrywała poważną rolę w zaspokajaniu wielu potrzeb życia społecznego wsi. Udział w tym miał również ród Platerów.

W 1916 r. powstała w Wojcieszkowie pierwsza szkoła powszechna mieszcząca się w budynkach gminnych, majątkowych i prywatnych. W 1919 r. przychodzi Władysław Próchniewicz, któremu udaje się przy wydatnej pomocy administratora majątku Heinzelmana wybudować szkołę w 1935 r., która służyła do 1998 r.
Hr. Tadeusz Plater był wybitnym rolnikiem i hodowcą. Hodował owce dobrej rasy, za które w 1885 r. na wystawie osiągnięć rolnictwa w Warszawie otrzymał złoty medal. Hrabia Tadeusz umiera w Wojcieszkowie 06.06.1918 r. Hodowlą zajmuje się córka Maria, która wyszła za mąż za Wiktora hr. Plater-Zyberka 02.08.1901 r. Oprócz owiec hodowali też konie. 22.III.1937 r. w stadninie Wojcieszków, własności hrabiny Marii Plater-Zyberk (hr. Wiktor zmarł 7.XI.1918 r. w Wilnie i pochowany jest Rossie) urodził się koń Ramzes.

 

Ramzes jako remont był reproduktorem w Janowie Podlaskim, który podczas II wojny światowej był pod zarządem wojskowym niemiec. W Janowie służył jako koń myśliwski. Pod koniec wojny znalazł się wraz z innymi końmi w Cleverhof koło Lubeki, w oddziale wojskowej stadniny Grabau. Dosiadał go porucznik Bielecki, a gdy wyemigrował do Kanady Zarząd Stadnin Polskich w Niemczech w uznaniu zasług przekazał Ramzesa baronowi Klemensowi von Nagel, który dopiero, co zaczął tworzyć hodowlę koni sportowych w Vornholz koło Oelde w Westfalii. Gdyby nie Klemens von Nagel  Ramzes nie zrobiłby tak wielkiej kariery. Sam właściciel nauczył się języka polskiego, utrzymywał w Grabau polską kapelę wojskową złożoną z rannych jeńców. Baron znał wartość hodowlaną Ramzesa z własnych doświadczeń z pracy w wojskowym zarządzie stadniny w Racocie. Sam wygląd Ramzesa wskazywał na przewagę cech arabskich: średniej wielkości, zwarty, o wspaniałym, wyrazistym spojrzeniu, elegancki i promieniujący siłą rasowego ogiera, a przy tym z natury łagodny i spokojny. W odradzającym się sporcie jeździeckim Ramzes występował najczęściej pod "Micky" Brinkmannem, wielkim skoczkiem okresu międzywojennego, odnosząc liczne sukcesy na konkursach średniego szczebla. Złamanie kości pęcinowej w czasie treningu na czworoboku ujeżdżeniowym w 1948 r. zakończyło karierę sportową Ramzesa. Wtedy też zaczęła się jego kariera hodowlana, w której okazał się najwybitniejszym reproduktorem półkrwi w okresie powojennym. Ramzes pozostał płodny aż do późnej starości. W 1966 r. został uśpiony. O wzruszającym stosunku Klemensa von Nagel do swego ulubieńca świadczy następujące zawiadomienie, rozesłane do hipnologów i sportsmenów w NRF i zagranicą: "Opuścił ten świat w 30 roku życia ogier RAMZES (po Rittersporn xx - Jordi po Schagya x-3) hodowli p. Marii Plater-Zyberk w Wojcieszkowie (Polska), jedno z wielkich i niepowtarzalnych zjawisk rodzaju końskiego. Opłakujemy go jak dobrego i szlachetnego przyjaciela. Wielu, którzy podziwiali Ramzesa i jego potomstwo, będzie pamiętało o nim ze smutkiem i wdzięcznością."
Ramzes niewątpliwie wystawił w NRF świadectwo wysokiej wartości polskich angloarabów.
Dzieje tego słynnego siwka są częścią europejskiej hodowli koni. Do dzisiaj jego wnuki i prawnuki liczą się na parkurach całego świata, zdobywając medale olimpijskie i odgrywają wielką rolę w hodowli koni sportowych.
Ponieważ stoi w Wojcieszkowie stajnia, w której przyszedł na świat Ramzes, prezes Towarzystwa Przyjaciół Wojcieszkowa, Pani Jadwiga Jóźwik pragnie by stajnię wyremontowała gmina na muzeum Ramzesa, co podniesie rangę miejscowości jako niespotykaną atrakcje turystyczną na tym trenie.
Platerowie zostawili w Wojcieszkowie piękny park o pow. 11ha w zachodniej części Wojcieszkowa, który stanowi dla mieszkańców miejsce rekreacji i wypoczynku. W parku stał pałac, dziś znany tylko z fotografii (fotografie powyżej). W 1944 r. rozparcelowano majątek Platerów - część obiektów znalazła się w rękach Gminnej Spółdzielni, a część w rękach prywatnych.

Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

masterhost.pl
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Regulamin © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 16