masterhost.plMK DEKORRadio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat parczewski -> Gmina Sosnowica

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Parczew miasto Siemień Milanów Parczew Jabłoń Podedworze Dębowa Kłoda Sosnowica

Województwo Lubelskie - Powiat parczewski - Gmina Sosnowica

Gmina Sosnowica

Dane podstawowe


Gmina Sosnowica to gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie chełmskim.
Siedziba gminy to Sosnowica.
Według danych z 30 czerwca 2004, gminę zamieszkiwało 2658 osób.

Struktura powierzchni
Według danych z roku 20026, gmina Sosnowica ma obszar 172,35 km², w tym:
 - użytki rolne: 40%
 - użytki leśne: 41%
Gmina stanowi 18,09% powierzchni powiatu.

Demografia
Dane z 30 czerwca 2004:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni

jednostka

osób

 %

osób

 %

osób

 %

populacja

2658

100

1336

50,3

1322

49,7

gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)

15,4

7,8

7,7


Władze samorządowe

Urząd Gminy Sosnowica
21-230 Sosnowica
ul. Spokojna 10
tel. (082) 591 21 46, 591 21 52

Przejdź w górę strony

Walory turystyczne

Sosnowica i okolice to niezwykle atrakcyjny zakątek pod względem turystycznym. Wokół rozciągają się duże kompleksy leśne o mieszanym drzewostanie z rozrzuconymi wśród nich licznymi naturalnymi i sztucznymi akwenami. Wśród nich są trzy malowniczo położone jeziora: Czarne, Zagłębocze i Białe.
Największymi walorami krajobrazowymi gminy Sosnowica są przebogate zasoby przyrody. Najatrakcyjniej przedstawia się fauna ssaków leśnych z jej przedstawicielami: łosiem, jeleniem, sarną, kuną i inne.Wyjątkowo bogata jest flora. Obok licznie występujących gatunków kaczek, perkozów, gnieżdżą się tu takie rzadkości jak gęś gęgawa, żuraw, bocian czarny, sowa błotna, łabędź. Dość licznie występuje bocian biały, który znajduje doskonałą bazę pokarmową.

Przejdź w górę strony

Szlaki turystyczne

Szlak turystyczny historyczno-przyrodniczy Sosnowica-Jamniki "Nałęcz".
Szlak wytyczony przez Poleski Park Narodowy prowadzi od przystanku PKS w centrum Sosnowicy (przy drodze do Parczewa) w kierunku zachodnim do cerkwi prawosławnej, stąd do brzegów stawu "Hetman", dalej w stronę parku podworskiego obok największego i najstarszego dębu zwanego "Dąb Kościuszko" i dalej do "Dworku Kościuszki". Spod oficyny szlak wiedzie do kościoła rzymsko-katolickiego z 1797 r. (po drodze są dwa pomniki - Nieznanego Żołnierza z lat 1914 - 1920 oraz żołnierzy AK i WiN z lat 1939-56). Od kościoła szlak prowadzi wzdłuż cmentarza rzymsko-katolickiego aleją kasztanową do osady Sosnowica - Lasek. Po drodze mija budynek Nadleśnictwa Parczew z siedzibą w Sosnowicy (wcześniej pomnik miłości Tadeusza Kościuszki i Ludwiki Sosnowskiej w postaci zrośniętego dębu i sosny) i dochodzi do końca drogi, do zabudowań Gospodarstwa Rybackiego "Polesie". Po prawej stronie rośnie ponad 400-letni dąb "Rybak" o obwodzie ponad 6 m. Z Sosnowicy - Lasek polną drogą na południe trzeba przejść do szosy Sosnowica-Kołacze. Dalej drogą do Urszulina przechodzimy nieopodal (ok. 300 m w lewo od szosy) dawnego cmentarza żydowskiego - kirkutu i idziemy do wsi Górki, położonej na wypiętrzeniu Garbu Włodawskiego. Z Górek szlak biegnie przez teren Poleskiego Parku Narodowego (oglądamy tu dęby: "Przemko" - o obwodzie 3,73 m, wysokości 27 m i wieku ok. 200 lat i "Andrzej" o obwodzie 3,65 m. wysokości ok. 28 m i wieku 180 lat) do wysokiego ziemnego kopca zwanego przez miejscową ludność "Szwedzką Mogiłą". Stąd szlak wiedzie obok dębu "Lech" (obwód 4,06 m i wysokość 32 m, wiek ok. 250 lat) wzdłuż rowu melioracyjnego "Ciek Zienkowski", drogą ze wsi Zbójno do wsi Jamniki (przystanek PKS - do skrzyżowania z czerwonym szlakiem turystycznym PTTK oraz ze ścieżką dydaktyczną Poleskiego Parku Narodowego "Dominik").

Czerwony Szlak Turystyczny PTTK - "Centralny Szlak Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego"
Z Włodawy do Urszulina o długości 120,2 km. Wiedzie on z Włodawy przez Wytyczno do Pieszowoli (50,5 km) - Sosnowicy PKS (59, l km) - Li-biszowa PGR (63,9 km) nad Jeż. Białka - stąd do Orzechowa Starego (70,7 km) i Komarówki (73,2 km) - Lejna (77, l km) i do ośrodka nad Jeź. Zagłębocze (79,9 km) na terenie gminy Sosnowica i stąd przez Załucze Stare (Ośrodek Edukacyjny Poleskiego Parku Narodowego) - Grabniak - Wereszczyn - Andrzejów do Urszulina.

Ścieżka przyrodnicza "Perehod"
Wytyczona przez Poleski Park Narodowy wokół stawów hodowlanych (rybackich) w Pieszowoli, przeznaczona głównie dla obserwatorów ptaków, tak amatorów jak i zawodowych ornitologów). Ścieżka wiedzie wokół stawów Graniczny, Wyhory, Dziki, Duża Zośka, Mała Zośka i wzdłuż stawów Pyrchów, Podgrósze, Żabi, Piskornik i Perehod. Ścieżka ma 5 km długości. Na jej trasie wytyczono 9 przystanków z tablicami zawierającymi numer przystanku, krótki opis danego obiektu przyrodniczego i rysunki poglądowe (ze względu na zapewnienie spokoju ptactwu przebywającemu na stawach, ścieżką można zwiedzać indywidualnie lub w grupach do 15 osób pod opieką pracownika Parku).

Ścieżka edukacyjno-przyrodnicza "Borek".
Ścieżka edukacyjno-przyrodnicza "Borek" powstała w 2001 roku staraniem i na koszt Nadleśnictwa Parczew. Położona jest w obrębie leśnictwa Borek. Długość trasy -2400 m. Czas zwiedzania - 2 godz. Początek ścieżki - przy parkingu na trasie Sosnowica-Włodawa (1500 m od Sosnowicy). Koniec - przy drodze "Brzozówka", za osiedlem Sosnowica Dwór. Ścieżka przeznaczona jest do korzystania przez grupy piesze. Trasa wiedzie przez zróżnicowane drzewostany oraz siedliska leśne i zawiera siedem tematycznych tablic przystankowych poruszających tematykę przyrodniczo-leśną, ponumerowanych w kolejności od l do 7. Zadaniem ścieżki jest ukazanie walorów przyrodniczych tego terenu oraz przybliżenie pracy leśnika. W trakcie korzystania ze ścieżki zachęcamy do pogłębiania wiedzy przyrodniczo-leśnej poprzez rozpoznawanie podstawowych gatunków drzew i krzewów oraz obserwowanie życia zwierząt.

Trasa rowerowa Parczew - Sosnowica
Początek trasy: Parczew, parking przy Bazylice Mniejszej. Zwracany się w stronę centrum miasta i na skrzyżowaniu jedziemy w lewo. Po k. 700m skręcając ponownie w lewo, a następnie w prawo kierujemy się do wsi Laski. Przejeżdżamy przez tę miejscowość i przed budynkiem dawnej szkoły (obecnie Środowiskowy Dom Samopomocy) skręcamy znów w lewo. Po niecałych 2 km, tuż przed miejscowością Pohulanka kierujemy się ponownie w lewo, w wąską drogę asfaltową, wkraczając do kompleksu leśnego pod nazwą Lasy Parczewskie. Jadąc dalej wyznaczoną drogą przejeżdżamy obok leśniczówki "Laski" do Jeziora Obradowskiego. 7,5 km - Rezerwat wodno - torfowiskowy "Jezioro Obradowskie"
- tu możemy chwilkę odpocząć (dotarliśmy do pierwszego miejsca piknikowego), a także z dużej tablicy przypomnieć sobie przebieg trasy. Możemy dotrzeć do tafli jeziora dzięki zrobionej przez Nadleśnictwo Parczew 250 metrowej drewnianej kładce - opis poniżej.
- Trzymając się cały czas asfaltowej trasy przekraczamy po ok. 2 km gościniec Parczew - Ostrów Lubelski 11,8 km - Skrzyżowanie Parczew-Ochoża; kierujemy się w lewo szosą asfaltową. Po ok. 1,5 km szosa przekształca się w wąską asfaltową dróżkę, która doprowadza nas do gościńca zwanego "Królową Drogą". Przed pierwszymi zabudowaniami skręcamy w prawo i po 0,7 km docieramy do Rezerwatu "Królowa Droga".
- Z rezerwatu wracamy tym samym, wąskim asfalcikiem, wjeżdżamy na szerszą szosę, a z niej ponownie na śródleśny asfalcik, którym dojedziemy do kolejnego miejsca piknikowego (19,3 km). 19.8 km - pomnik na śródleśnej polanie poświęcony partyzantom polskim i radzieckim walczącym na tych terenach w latach 1942-44. Kierując się na południe (dukt obok pomnika) wjeżdżamy do rezerwatu leśno-historycznego "Lasy Parczewskie". Możemy tutaj zaobserwować okazy sosny zwyczajnej, zwane "sosnami partyzanckimi". Pomnikowa sosna znajduje się ok. 650 m od pomnika; po lewej stronie (3 m obwodu i 28m wysokości). 44. Tereny te 5 były miejscem schronienia i stacjonowania oddziałów partyzanckich w czasie II wojny światowej. Jedziemy w 5 głąb rezerwatu docierając do mogił partyzanckich, okopów obronnych i ziemianek (ok. 1,5 km od pomnika). Wracamy do 5 pomnika i kierujemy 0 się wprawo. 24.9 km - na północ od tego terenu znajduje się kompleks bagien pn. "Rude Bagno". Podczas ostatniej wojny powstał w tym rejonie tzw. Bazar - największe, leśne skupisko ludności żydowskiej w okupowanej turystyczno - wypoczynkowy -możemy odpocząć, posilić się oraz skorzystać z ośrodków wczasowych i pola namiotowego.
- Skrzyżowanie przy jeziorze -polną drogą kierujemy się w głąb lasu. Po kilkuset metrach przejeżdżamy groblą pomiędzy dwoma stawami i kierując się w lewo docieramy do wsi Libiszów. Za pierwszym zabudowaniem skręcamy w prawo, w brzozową aleję (ok. l km piaszczystej drogi). Polsce, gdzie okresowo przebywało do 2.000 osób. W odległości 200 m znajduje się pomnik poświęcony Żydom zamordowanym w 1942 r. 26,0 km - Krzyż upamiętniający powstańców z 1863 r. - następny dowód aktywności Polaków walczących o niepodległość. 28,0 km - Skrzyżowanie z drogą Uhnin-Białka - skręcamy naprawo.
- Dojeżdżamy do wsi Białka. Przy dawnej szkole (obecnie schronisko PTSM) znajduje się pomnik upamiętniający ofiary pacyfikacji wsi w grudniu 1942 r. Naprzeciwko sklepu skręcamy w pierwszą, asfaltową drogę w lewo, kierując się w stronę jeziora zwanego Bialskim, które razem ze wsią Białka tworzy bardzo atrakcyjny kompleks 33,6 km - Jezioro Czarne - przed nami pole namiotowe, a po drugiej stronie jeziora Rezerwat Torfowiskowy Jezioro Czarne (opis niżej) - możemy odpocząć. Jadąc wzdłuż jeziora na wschód -piaszczysta droga zamienia się w asfalt. 36,5 km - dojechaliśmy do drogi asfaltowej Łęczna - Sosnowica, skręcamy w lewo i przez most na kanale Wieprz - Krzna wjeżdżamy do miejscowości Sosnowica. Po prawej mijamy zniszczoną cerkiew.
- skręcamy z asfaltu w polną drogę w lewo i po 400 m przed "Stawem Hetman" w prawo. Przejeżdżamy obok odrestaurowanego dworku hetmana Sosnowskiego. Dojeżdżamy do skrzyżowania, mijamy kościół i jedziemy prosto wzdłuż cmentarza.
- Tabliczka: Ludwika i Tadeusz (po lewej stronie) ewenement przyrody: dwa zrośnięte ze sobą do niedawna drzewa: sosna i dąb, nawiązujące do nieszczęśliwego epizodu miłosnego Tadeusza Kościuszki i Ludwiki Sosnowskiej. Mijamy siedzibę Nadleśnictwa, Gospodarstwa Rybackiego "Polesie" i wjeżdżamy w przepiękną aleję brzozową. 40,70 km - Koniec ścieżki dydaktycznej "BOREK", oznaczony j jako tablica nr 7.
- skręcamy w prawo, by po przebyciu ok. 2 km (patrz na powiększony plan) dotrzeć do szosy Sosnowica -Włodawa, co jest jednocześnie początkiem ścieżki dydaktycznej i końcem naszej trasy (opis niżej). 42,0 km - kończymy naszą podróż życząc wielu niezapomnianych wrażeń.

Przejdź w górę strony

Historia

SOSNOWICA - dawniej miasteczko, obecnie osada wiejska, położona na obszarze Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego nad rzeką Piwonią przy starym trakcie łączącym Parczew z Włodawą. Prawdopodobnie już od XV wieku była posiadłością możnego rodu Sosnowskich herbu Nałecz, którzy w 1685 roku uzyskali dla niej prawa miejskie. Rozwój miasteczka nastąpił w czasach St. Augusta Poniatowskiego kiedy to panem na Sosnowicy był faworyt królewski wojewoda smoleński i połocki, hetman polny litewski - Józef Sosnowski. W latach 1741-53 rozbudował on swoją rodową siedzibę. Wówczas to dwór pochodzący z 1723 r. uzyskał cztery narożne alkierze a jego otoczenie wielkie założenie parkowe.

Z okresem tym wiąże się pobyt Kościuszki w sosnowickim dworze, zamieszkiwał on w stojącej do dziś oficynie północnej. Po śmierci Józefa Sosnowskiego, miasteczkiem i rozległymi dobrami, władała wdowa Tekla z Zanowiczów Sosnowska, która w 1797 roku w miejsce drewnianego kościółka ufundowała nową murowaną świątynię. Na początku XIX w. Sosnowica podobnie jak wiele innych miejscowości utraciła rangę miasteczka. W okresie Powstania Styczniowego sosnowickie lasy, dały schronienie licznym grupom partyzanckim. Miejscowa ludność udzielała powstańcom pomocy w postaci żywności, odzieży zimowej, służyła przewodnictwem i informacjami o ruchach wojsk nieprzyjacielskich. We wrześniu 1863 r., grupa powstańców zaatakowała stacjonujące w osadzie dwie roty żołnierzy rosyjskich, zmuszając ich do wycofania się. W potyczce tej ranny został ksiądz St. Brzóska. W kilka miesięcy później, w rejonie Górek doszło do kolejnego starcia z wojskami rosyjskimi. Zginęło wówczas 14 powstańców, którzy zostali pochowani na cmentarzu w Sosnowicy. Pierwsza wojna światowa przyniosła Sosnowicy duże zniszczenia. W 1915 r. spłonął zabytkowy dwór Sosnowskich, cenny obiekt polskiej architektury. Po odzyskaniu niepodległości nastąpił stopniowy rozwój osady. Stała się ona lokalnym środkiem usługowo-handlowym skupiającym rzemieślników i sklepikarzy. Z inwestycji publicznych udało się rozpocząć budowę szkoły podstawowej. Lata okupacji były okresem szczególnie tragicznym dla Sosnowicy. Miejscowość stanowiła bazę zaopatrzeniową dla "leśnych ludzi", co stało się powodem represji ze strony okupantów. We wrześniu 1939 r. gen. Wacław Piekarski zorganizował w Sosnowicy punkt zborny dla rozbitych przez Niemców polskich oddziałów. Tędy przeszedł ze swą dywizją gen. Zygmunt Podhorski, który dołączył do grupy operacyjnej "Polesie" dowodzonej przez gen. Franciszka Kleeberga. Byli to ostatni żołnierze września, którzy przeszli przez osadę. Okoliczne lasy stały się miejscem schronienia rozbitych oddziałów kampanii wrześniowej jak również dogodnym terenem do tworzenia licznych grup partyzanckich. Były obszarem wielu akcji bojowych i dywersyjnych przeciwko okupantom. W uznaniu wybitnych zasług w walce z hitlerowskim najeźdźcą, w 1979 r. miejscowość została odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy.

Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

UNIQA
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Regulamin © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 13