MK DEKORRadio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat hrubieszowski

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Hrubieszow g. miejska Horodło Hrubieszów Uchanie Trzeszczany Werbkowice Mircze Dołchobyczów

Województwo Lubelskie - Powiat hrubieszowski

Powiat hrubieszowski

Dane podstawowe


Powiat hrubieszowski - powiat w Polsce (województwo lubelskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Hrubieszów.

W skład powiatu wchodzą:

  • gminy miejskie: Hrubieszów
  • gminy wiejskie: Dołhobyczów, Horodło, Hrubieszów, Mircze, Trzeszczany, Uchanie, Werbkowice
  • miasta: Hrubieszów

 

Demografia
Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2005):

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni

 

osób

 %

osób

 %

osób

 %

ogółem

69 240

100

35 215

50,9

34 025

49,1

miasto

18 668

100

9775

52,4

8893

47,6

wieś

50 572

100

25 440

50,3

25 132

49,7


Władze samorządowe

Starostwo Powiatowe w Hrubieszowie
ul. mjr. H. Dobrzańskiego 1
(0-84) 696-50-68
starostwo@hrubieszow.pl

Starosta
Józef Kuropatwa
tel. (0 84) 697 07 82

Wicestarosta
Leszek Czerwonka
tel. (0 84) 697 07 81

Przejdź w górę strony

Charakterystyka

Powiat hrubieszowski położony jest w południowo - wschodniej części województwa lubelskiego. Na terenie powiatu znajduje się najdalej na wschód wysunięty punkt w Polsce - zakole Bugu w miejscowości Zosin. Powiat ma południkowo wydłużony kształt.

W skład powiatu hrubieszowskiego wchodzi 8 jednostek administracyjnych: miasto Hrubieszów, gmina Dołhobyczów, gmina Horodło, gmina Hrubieszów, gmina Mircze, gmina Trzeszczany, gmina Uchanie i gmina Werbkowice.

Powiat od wschodu graniczy z Ukrainą, od południowego - zachodu z powiatem tomaszowskim, od zachodu z powiatem zamojskim, a od północy z powiatem chełmskim.
Granice powiatu od północnego - wschodu wyznacza rzeka Bug, która stanowi również granicę państwa z Ukrainą.

Przejdź w górę strony

Walory turystyczne

W powiecie istnieją warunki sprzyjające uprawianiu turystyki. Urodę tej ziemi podkreślają równiny i niewielkie rozłożyste wzgórza, pokryte kobiercami roślin uprawnych i traw. Miedzy nimi znajdziemy tu wtulone w doliny wioski, których największą ozdobą są małe kościoły i nierzadko cerkiewki. Uroku dodają też pozostałości parków podworskich z pałacami i dworkami w otoczeniu parkowego starodrzewu. Tereny wzdłuż rzek Bugu i Huczwy są szczególnie atrakcyjne turystycznie; liczne pomniki przyrody, wspaniale urozmaicony krajobraz rzek oraz utworzony tu Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu zachęcają do rozwoju bazy agroturystycznej. Istnieją tu idealne warunki do wędkowania. Łowione tu rekordowe ryby przyciągają wędkarzy z całego kraju. O czystości ekologicznej okolic świadczy niesamowita ilość gniazd bocianich na obszarze Powiatu Hrubieszowskiego. Takich naturalnych obrazów nie da się zobaczyć nigdzie w Polsce, a tym bardziej za granicą.

Przejdź w górę strony

Atrakcje przyrodnicze

Klimat panujący na obszarze Powiatu Hrubieszowskiego należy do grupy klimatów umiarkowanych, przejściowych, ze znacznym wpływem kontynentalizmu. Wyróżnia się długim, ciepłym latem i długą mroźną zimą, a także dużym nasłonecznieniem oraz znacznym udziałem wiatrów wschodnich. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń, (-4,2 oC) a najcieplejszym lipiec (17,7 C). Średnia roczna temperatura powietrza z wielolecia dla powiatu wynosi 7,2 C.

Średnie wieloletnie sumy opadów na obszarze powiatu wynoszą około 550 mm/rok. Najbardziej suchymi miesiącami są styczeń i luty, o opadach 25 - 30 mm. Najwilgotniejszymi miesiącami są lipiec, a na niektórych obszarach czerwiec o średniej sumie opadów - 90 mm/miesiąc. Najniższe opady w miesiącach jesienno-zimowych występują na Równinie Bełzkiej, natomiast najniższe opady w miesiącach wiosenno - letnich w Obniżeniu Dubienki. Obszary wyniesione centralnej części powiatu, głównie Grzędy Sokalskiej i Grzędy Horodelskiej otrzymują relatywnie więcej opadów.

Najniżej położone obszary w Powiecie Hrubieszowskim leżą w dolinie rzeki Bug, stanowiącej jednocześnie lokalna bazę erozyjną.

Najniżej położone obszary w Powiecie Hrubieszowskim leżą w dolinie rzeki Bug, stanowiącej jednocześnie lokalna bazę erozyjną.

Położenie na styku dwóch wielkich jednostek fizyczno - geograficznych Europy ma swoje odbicie w bogactwie form terenu, klimacie, urozmaiconym składzie florystycznym i faunistycznym a także w bogactwie historyczno - kulturowym.

Na terenie Kotliny Hrubieszowskiej występuje cała gama glebowa od bardzo dobrych czarnoziemów (w okolicy miejscowości Czerniczyn - Modryń - Masłomęcz), rędzin, aż po gleby wytworzone z piasków. Znaczny udział powierzchni posiadają gleby hydrogeniczne, przeważnie węglanowe, co w znacznym stopniu upodabnia Kotlinę Hrubieszowska do Pobuża (Równiny Bełzkiej).

Gleby Powiatu Hrubieszowskiego zasadniczo zaliczyć można do bardzo dobrych i dobrych, wyróżniających się pod tym względem w skali kraju. Znajduje się tu największy w Polsce obszar występowania czarnoziemów.
Rzeźba terenu w Powiecie Hrubieszowskim to naprzemianległe obszary obniżeń i wzniesień ułożone równoleżnikowo. Z wyjątkiem północnego krańca występują tu krajobrazy wyżynne, z charakterystyczną, urozmaiconą rzeźbą typu lessowego oraz skał węglanowych. W dnach dolin występują wydmy. Na północy powiatu występuje krajobraz równinny.

Przejdź w górę strony

Historia

Dzieje Starostwa Hrubieszowskiego

1400 -w akcie fundacyjnym parafii rubieszowskiej wymieniono nazwy folwarków królewskich: Rubieszów, Czerniczyn, Brodzica, Dziekanów, Szpikołosy, Ślipcze, Cucniów, Busieniec, Huszcza.

1417 - Rubieszów ośrodkiem starostwa niegrodowego ,jednego z bogatszych w Polsce. Bezpośrednim właścicielem starostwa był król, który wydzierżawiał te dobra albo swoim zaufanym , albo ludziom zasłużonym dla Rzeczypospolitej. Starosta niegrodowy był więc wyłącznie dzierżawcą dóbr stanowiących własność króla, w odróżnieniu od starosty grodowego, który był urzędnikiem.

1564 -wg lustracji Ziemi Chełmskiej starostwo dzieliło się na część rubieszowską składająca się z miasta Rubieszów i 7 wsi:Bogucice, Brodzica,Czerniczyn, Dziekanów,Mieniany,Pobereżany, Sławęcin,oraz działka Ślepcze składająca się z 3 wsi działka Jarosławiec (3 wsie),działka Szpikołosy (2 wsie) oraz wsi Huszcza -jedynej na prawym brzegu Bugu ,odjętej od starostwa lubomelskiego. Łącznie starostwo miało wówczas 1 miasto o 16 wsi.

1665 -lustratorzy Ziemi Chełmskiej wykazują ,że w skład starostwa rubieszowskiego ,dzierżawionego wówczas przez Mikołaja z Żurowa Daniłowicza -podstolego koronnego i podkomorzego chełmskiego-wraz z żoną Apolironyją z Lubieniec,wchodziły wówczas: miasto Rubieszów oraz wsie leżące w granicach pow.chełmskiego :Czerniczyn, Brodzica, Kozodawy,Poberzeżany , Mieniany, Jarosławiec,Bogucice, Putnowice, Busieniec a takżę wsie w granicach pow.horodelskiego z woj.bełskiego:Ślipcze, Kosmów,Cucniów, Dziekanów i Szpikołosy.

1638 -Łukasz z Bnina Opaliński, starosta niegrodowy rubieszowski ,wydziela za zgodą króla Władysława IV część terytorium starostwa położoną za Bugiem i eryguje tam nowe miasto Opalin .

1772 -po śmierci starosty Franciszka Salezego Potockiego i I Rozbiorze Polski austriacki zaborca zagarnia na swa własność dobra starostwa rubieszowskiego.

1799 -rząd austriacki przekazuje dobra rubieszowskie hr Ignacemu Cetnerowi (ostatniemu w I Rzeczypospolitej wojewodzie bełskiemu) w drodze zamiany za żupy solne będące własnością Cetnara

30/03/1800 - Ignacy Cetner wraz ze swa córką Anną Potocką sprzedaje we Lwowie dobra dawnego starostwa hrubieszowskiego (miasto Hrubieszów z Wójtostwem i Podzamczem) oraz wsie Pobereżany, Czerniczyn, Brodzicę, Dziekanów, część Szpikołosów, zwaną Starościńską, Jarosławiec, Busieniec i część Putnbwic za kwotę 700 tyś. zł Aleksandrowi i Annie z Zamojskich książętom Sapiehom. W imieniu Sapiehów kontrakt zawarł i podpisał ks. Stanisław Staszic, rzeczywisty nabywca dóbr. Ponieważ jednak nie był szlachcicem, nie mógł w państwie austriackim wpisać swego nazwiska do tabeli właścicieli ziemskich. Posłużył się podstawionymi właścicielami -swoimi przyjaciółmi Sapiehami.

1811 - w Księstwie Warszawskim nie było takich ograniczeń prawnych, co do własności ziemskiej jak w Austrii i dlatego księżna Sapieżyna ujawniając prawowitego właściciela dóbr hrubieszowskich zezwoliła na przepisanie tytułu własności w księgach departamentu lubelskiego na osobę ks. Stanisława Staszica.

1816 - ks. Stanisław Staszic zakłada fundację pod nazwą Towarzystwa Rolnicze Hrubieszowskie „wzorem sprawiedliwego urządzenia włościan dla ratowania się wspólnie w nieszczęściach". W skład fundacji TRH weszły wsie: Białoskóry, Busieniec, Drohiczany, Dziekanów, Jarosławiec, Putnowice Górne, Szpikołosy oraz przedmieścia Hrubieszowa - Pobereżany i Wójtostwo,a więc w większości wsie stanowiące do 1772 r.własność królewską w granicach starostwa hrubieszowskiego. Stanisław Staszic, pamiętający jeszcze czasy niepodległej I Rzeczypospolitej, stał się w ten sposób jakby ostatnim starostą polskim w XIX wieku, w czasie zaborów.

1945 - zgodnie z dekretem PKWN o reformie rolnej ziemie TRH znacjonalizowano, a same Towarzystwo rozwiązano. Tak to uległa likwidacji idea Staszica i zniknął ostatni ślad po staropolskim starostwie hrubieszowskim .

Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

UNIQA
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Współpraca © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 12