MK DEKORRadio Taxi ZTMiędzynarodowe targi Lubelskie S.A. Black Red White UNIQA

Powiat radzyński -> Gmina Kąkolewnica Wschodnia

Kliknij na gmine, aby otrzymać szczegółowe informacje.

Kąkolewnica Wschodnia Komarówka Podlaska Ulan-Majorat Borki Radzyń Podlaski g. miejska Radzyń Podlaski Czemierniki Wohyń

Województwo Lubelskie - Powiat radzyński - Gmina Kąkolewnica Wschodnia

Miasto

Dane podstawowe

Gmina Kąkolewnica Wschodnia (dawn. gmina Kąkolewnica) - gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie bialskopodlaskim.
Siedziba gminy to: Kąkolewnica Wschodnia (oficjalnie); Rudnik (faktycznie).
Według danych z 30 czerwca 20042, gminę zamieszkiwało 8529 osób.

Struktura powierzchni
Według danych z roku 20026, gmina Kąkolewnica Wschodnia ma obszar 147,71 km², w tym:
- użytki rolne: 70%
- użytki leśne: 24%
Gmina stanowi 15,3% powierzchni powiatu.

Demografia 
Dane z 30 czerwca 2004:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni

jednostka

osób

 %

osób

 %

osób

 %

populacja

8529

100

4207

49,3

4322

50,7

gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)

57,7

28,5

29,3


Władze samorządowe


Urząd Gminy Kąkolewnica Wschodnia
21-302 Kąkolewnica Wschodnia
tel. (0-83) 372-20-10, 372-20-48
fax (0-83) 372-20-49



Wójt Gminy - Czesław Pękała

Przejdź w górę strony

Charakterystyka

Gmina Kąkolewnica leży w północnej części powiatu radzyńskiego, 90 km od Lublina, przy drodze krajowej Białystok – Lublin i magistrali krajowej Berlin – Moskwa. Przez teren gminy przepływa rzeka Krzna i kanał Wieprz – Krzna. Zajmuje obszar 147 km2, na którym mieszka około 9 000 osób. Gmina ma charakter typowo rolniczy i rolnictwo jest głównym źródłem utrzymania mieszkańców. W strukturze użytków dominują grunty orne oraz użytki zielone. Atutem gminy jest jej korzystne położenie przy drodze krajowej, co stwarza duże szanse rozwoju. Gmina zadeklarowała przynależność do Euroregionu Bug. Zainteresowana jest rozwojem produkcji zdrowej żywości i agroturystyki oraz zaplecza dla inwestorów chętnych do działania przy wschodnim pasie przygranicznym. 

 
Administracyjnie od 1 stycznia 1999r. gmina Kąkolewnica Wschodnia leży w województwie lubelskim i wchodzi w skład powiatu radzyńskiego. Sąsiaduje od południa z gminą Radzyń Podlaski, od wschodu z gminą Drelów, od północy z gminą Międzyrzec Podlaski, od północnego zachodu z gminą Trzebieszów, od zachodu z gminą Łuków oraz od południowego zachodu z gminą Ulan Majorat.
 
Gmina Kąkolewnica zajmuje obszar 14.771 ha, w tym użytki rolne 10.340 ha, stanowiące 70 % powierzchni ogólnej gminy. Lasy zajmują powierzchnię 3.650 ha, co stanowi 24,7 % powierzchni ogólnej.
 
Na terenie gminy znajduje się 20 wsi: Brzozowica Duża, Brzozowica Mała, Grabowiec, Jurki, Kąkolewnica Południowa, Kąkolewnica Północna, Kąkolewnica Wschodnia, Lipniaki, Miłolas, Mościska, Olszewnica, Polskowola, Rudnik, Sokule, Turów, Wygnanka, Zosinowo, Żakowola Poprzeczna, Żakowola Radzyńska i Żakowola Stara o łącznej liczbie około 9.000 mieszkańców.
 
Ludność gminy według danych GUS za 2003r. wynosi 8 678 osób

Przejdź w górę strony

Kultura i rozrywka

Działalność kulturalną na terenie gminy prowadzą: Gminny Ośrodek Kultury i Gminna Biblioteka Publiczna. Zasięg działania tych placówek obejmuje całą gminę. Najnowsze osiągnięcie biblioteki to kawiarenka internetowa, ciesząca się dużym zainteresowaniem mieszkańców. Szereg imprez kulturalnych swym zasięgiem obejmuje powiat i województwo.

Przejdź w górę strony

Sport

Gmina jest skromnie wyposażona w bazę i urządzenia sportowe. Istnieje potrzeba budowy hal sportowych i stadionu. Sport rozwija się na bazie szkół, a w środowisku piłka nożna w Klubie „GROM” i strzelectwo sportowe w ramach Klubu Strzeleckiego Ligii Obrony Kraju.

Przejdź w górę strony

Walory turystyczne

Główne atrakcje turystyczne gminy to: piękne lasy, zabytki sakralne, miejsca walki i męczeństwa oraz okolica kanału Wieprz – Krzna. Brak bazy turystycznej i odpowiedniej infrastruktury nie pozwalają na przyciągnięcie turystów i wczasowiczów.

Przejdź w górę strony

Historia

Kąkolewnica jest starą wsią królewską, położoną na pograniczu Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Należała do starostwa łukowskiego, dlatego też długo nie była parafią. Dzisiejsze granice gminy odpowiadają obszarowi starostwa.

Wielkie zmiany w wyglądzie wsi Kąkolewnica nastąpiły, kiedy dzierżawcą był Filip Nereusz Szaniawski. On to pobudował drewniany kościół. Przebudował centrum wsi. Chciał uczynić z Kąkolewnicy miasto, bowiem wieś otrzymała prawa miejskie mocą decyzji Sejmu Wielkiego. Rozbiory przekreśliły ambitne plany starosty Szaniawskiego. Nastały lata niewoli.

Dawne starostwa kąkolewnickie, włącznie po III rozbiorze do Austrii, przejął skarb austriacki. Po kampanii 1809 roku tereny te włączono do Księstwa Warszawskiego, a następnie po 1815 roku do Królestwa Polskiego. Departament siedlecki, do którego należała Kąkolewnica, zmieniono na województwo podlaskie, cyrkuły na obwody. Kąkolewnica należała do obwodu radzyńskiego. W roku 1837 nazwę obwodu zmieniono na powiat, a województwo podlaskie na gubernię podlaską. W roku 1844 gubernię podlaską złączono z gubernią lubelską. Po upadku Powstania Listopadowego starosta Jasiński obawiając się aresztowania za udział w walce przeciwko zaborcy opuścił Kąkolewnicę i udał się na emigrację. 15.X.1835 roku ukazem cara dobra zostały oddane jako majorat generałowi Teodorowi Paniutynowi. Jego rodzina władała Kąkolewnicą aż do roku 1915.

Mieszkańcy gminy Kąkolewnicy czynnie uczestniczyli w walce o niepodległą Ojczyznę. Walczyli w szeregach powstańców listopadowych (mogiły ich znajdują się w lasach turowskich na cmentarzu koło kaplicy Św. Antoniego). Walczyli też w Powstaniu Styczniowym.

W roku 1915 przez tereny gminy Kąkolewnica przemieszczają się oddziały I Brygady Legionów Józefa Piłsudskiego – on sam nocuje we dworze w Jurkach. Tegoż roku na terenie gminy zostaje stoczona bitwa pod Grabowcem. Polegli zostali pochowani na cmentarzu wojennym w Grabowcu.

Rok 1920 to kolejna data, która wpisała się w dzieje Kąkolewnicy. Jazda rotmistrza Jaworskiego stoczyła zwycięski bój z oddziałami bolszewickimi. Poległych pochowano na cmentarzu wojennym w Grabowcu.

W okresie międzywojennym wybudowano szkołę podstawową. W 1944 roku na terenie wsi mieścił się sztab II Armii Wojska Polskiego. Wówczas to na przełomie 1944 i 1945 doszło w pobliskim lesie „Baran” do masowych mordów żołnierzy AK.

Od 1975 roku w województwie bialskopodlaskim. Dzisiaj po reformie administracyjnej w powiecie radzyńskim – województwo lubelskie

Przejdź w górę strony

Zabytki

Dóbr Kultury wpisanych do rejestru Konwencji Haskiej na terenie gminy nie ma, natomiast występują jako zabytki:

Przejdź w górę strony

Polecamy strony

NowaNET
RK Niedziałek

Reklama

UNIQA
Międzynarodowe targi Lubelskie S.A.

Ogólnopolska Informacja GospodarczaWszystko o turystyceWirtualne PodlasieCoit RbitRenado

O Nas, Nasza Oferta, Kontakt, Regulamin © www.w-lubelskie.pl
Wykonanie: PHU Sebastian Woliński

online: 20